
Σήμερα και αύριο στο Gazarte, παίζουν ο Manu Dibango και οι Kokolo (εδώ όλες οι λεπτομέρειες). Προβλέπεται πολύωρη πανδαισία ήχων και ρυθμών.
Λίγο πριν την άφιξή του στην Ελλάδα, ο μεγάλος Manu, μίλησε στο e-tetRadio...
Νιώθω υπερήφανος... που το κοινό αγαπά τα τραγούδια μου και με εκτιμά ως καλλιτέχνη. Εάν η μουσική μου συμβάλλει κατά οποιονδήποτε τρόπο στην καλή φήμη της αφρικάνικης ηπείρου, αυτό είναι μόνο θετικό. Ειδικά όταν βρισκόμαστε σε μία κατάσταση στην οποία οι συνειρμοί του κόσμου για την Αφρική είναι, ως επί το πλείστον, αρνητικοί. Η Αφρική διαθέτει καλή και θετική ενέργεια.
Πάντοτε βρίσκομαι σε κινητικότητα... δεν ησυχάζω ποτέ. Δουλεύω καινούργια projects, δικά μου ή δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Την Άνοιξη θα κυκλοφορήσει το cd που γράφω τώρα, ένα άλμπουμ το οποίο βασίζεται στη γαλλική μουσική παράδοση. Θα είναι lounge στον ήχο του.Τι είναι αυτό που με κρατάει τόσο «ζωντανό»; Παίζει ρόλο το γεγονός πως περιβάλλομαι από νέους και ταλαντούχους ανθρώπους - τους μουσικούς μου, τη μπάντα μου. Μου προσφέρουν πολύ ενέργεια, έχουν συνεχώς καινούργιες ιδέες. Βοηθάει και το γεγονός πως ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο και ακούω, όσο μπορώ, νέα πράγματα. Είναι πολύ σημαντικό να είσαι ανοιχτός σε νέους πολιτισμούς.
Πολλοί νεαροί μουσικοί που με συναντούν... στην Αφρική μου αποκαλύπτουν πως με θεωρούν τον δικό τους "godfather in music", γεγονός το οποίο με κάνει πολύ υπερήφανο.
Πρώτα απ' όλα θεωρώ τον εαυτό μου μουσικό. Γενικά. Και μετά μπαίνει στο κάδρο η καταγωγή μου. Ίσως γι' αυτό ο κόσμος με βλέπει ως έναν μουσικό που προέρχεται από την Αφρική, καταρχάς, και μετά από το Καμερούν. Νιώθω ένας παναφρικανός καλλιτέχνης. Είναι μεγάλη χαρά για μένα να παίζω στο Gazarte... μπροστά στο cool και αγαπημένο ελληνικό κοινό. Μου αρέσουν και οι άνθρωποι που έχουν το μαγαζί, αγαπούν τη μουσική και τους καλλιτέχνες. Νιώθω σαν το σπίτι μου όταν παίζω εκεί.
Νιώθουμε πολύ κοντά στον ελληνικό λαό... οι αφρικανοί, μια και όσα ζείτε τώρα εσείς, με την οικονομική κρίση, τα περάσαμε εμείς, στο παρελθόν, για πολλές δεκαετίες. Κρατήστε ζωντανή την πίστη σας και ο πόνος σας, οι κακουχίες, σύντομα θα λάβουν τέλος. Όλη η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίση βέβαια. Αυτό αποτελεί το τέλος ενός κύκλου, πρέπει όλοι μαζί να βρούμε έναν νέο τρόπο ζωής.
Το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα όλα αυτά τα χρόνια; Μην παραδοθείτε ποτέ, μην σταματήσετε ποτέ...
Η μουσική αποτελεί... την καλύτερη φαρμακευτική μου αγωγή. Τα τραγούδια είναι τα ηρεμιστικά χάπια μου.