Θέλω να σας το διευκρινήσω από την αρχή ώστε να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις: δεν έχω την παραμικρή σχέση με τον Βασίλη Χιώτη, τον διευθυντή του Βήμα 99.5, μην σας πω κιόλας πως δεν πρέπει να με συμπαθεί και πολύ. Αφού λοιπόν δόθηκαν οι απαραίτητες εξηγήσεις (λέμε τώρα) να σημειώσω με μεγαλύτερη άνεση πως η στάση του στο θέμα των απολύσεων στο ραδιόφωνο του ΔΟΛ και της συρρίκνωσης του σταθμού είναι αξιέπαινη. Δεν λέω πως τα χειρότερα σταμάτησαν (πρόσκαιρα;) λόγω της στάσης του, την αξιοπρέπειά του όμως ο Β.Χιώτης και το καθαρό βλέμμα απέναντι στους συναδέλφους του, τα κέρδισε με το σπαθί του.
Δικαιούμαστε λοιπόν να κάνουμε τη σύγκριση με έναν άλλον διευθυντή ειδησεογραφικού ραδιοφώνου ο οποίος βρέθηκε σε ανάλογη θέση προ διμήνου περίπου, αρχές Αυγούστου, τότε που είχαμε τη μεγάλη σφαγή στο Φάληρο με τις περισσότερες από 10-15 απολύσεις στο Σκάι 100.3. Τι έκανε λοιπόν ο Άρης Πορτοσάλτε; Απλώς παρέμεινε στη θέση του, διευθυντής ενός... ακρωτηριασμένου ραδιοφώνου, το στούντιο του οποίου βάφτηκε με... αίμα εργαζομένων. Παρασκηνιακά μπορεί να κινήθηκε υπέρ των συναδέλφων του (και κινήθηκε, αυτό έλειπε δα), αλλά αυτό δεν αρκεί.
Τέλος πάντων...
