Toυ Ηλία Σελιμά
Μέσα της δεκαετίας του 1980 μιας εποχής εντελώς διαφορετικής από τη σημερινή. Ελαστικό (μαύρο κατά προτίμηση) τζιν και άσπρο αθλητικό μποτάκι Asics , ατέλειωτες συζητήσεις για το ποια μπάντα παίζει που και ποια είναι η καλύτερη όλων. Χρώμα και άρωμα εποχής που έχει παρέλθει προ πολλού αφήνοντας πίσω της έντονη την αίσθηση της νοσταλγίας. Ένα από τα ονόματα μιας μπάντας που σε έκανε να νιώθεις σεβασμό, ζήλεια μερικές φορές, αλλά και αγωνία να καταφέρεις τουλάχιστον τα μισά απ' ότι έχει καταφέρει αυτή, ήταν αυτό των Spitfire. Μία από τις πιο ιστορικές και μακροβιότερες μπάντες στην Ελλάδα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν την άποψη πως αν η τύχη ήταν με το μέρος της τα πράγματα ίσως να ήταν πολύ διαφορετικά σήμερα. Spitfire!
Μια συνέντευξη με τον Ηλία Λογγινίδη τον κιθαρίστα της μπάντας, που αρνείται πεισματικά να σταματήσει να παίζει τα riff που ταρακούνησαν συθέμελα πολλούς από εμάς...
Ηλία καλησπέρα και αρχίζοντας με τα βασικά θα ήθελα να σε ρωτήσω Πως έγινε η δημιουργία της μπάντας;
Η.Λ : Το 1984 μάζεψα μερικούς φίλους και φτιάξαμε αυτό που σήμερα λέγεται Spitfire, τον Ντίνο, το Θανάση, Τον Κώστα, το Γιώργο και ξεκινήσαμε την ιστορία.
Εύλογη απορία η οποία δεν είναι γνωστή στο ευρύ κοινό. Πως προέκυψε η ονομασία της μπάντας; Τι αποτέλεσε την έμπνευση για το όνομα Spitfire;
Η.Λ: Το αρχικό όνομα της μπάντας ήταν Hardware αλλά θέλοντας να του δώσουμε έναν πιο "επιθετικό τόνο" κάτσαμε σε μία καφετέρια και λέγαμε τις ιδέες μας, έτσι καταλήξαμε στο αεροπλανάκι. Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή του Γιάννη Κουτουβού (που ακούγεται στην ταινία) η οποία φυσικά είναι ψέμα.
Χρονιά του 1984 όπου μια παρέα μουσικών αποφάσισε να μαζευτεί και κυρίως για τη δική της διασκέδαση να παίζει δικό της υλικό. Πως από αυτό φτάσαμε στο συμβόλαιο με την ΕΜΙ;
Η.Λ: Εδώ μπαίνει στην ιστορία ο Κουτουβός, ο οποίος σαν υπάλληλος της Ε.Μ.Ι τότε, μεσολάβησε να κάνουμε το συμβόλαιο.
Άνοιγμα της συναυλίας για τους SAXON. Τι καλύτερο θα μπορούσε να φανταστεί μια μπάντα στο ξεκίνημα της και αναμφισβήτητα μια από τις καλύτερες στιγμές για τους Spitfire. Πώς ένιωσες;
Η.Λ: Μουδιασμένος! Ήταν η πρώτη μας επαφή με τόσο πολύ κόσμο & τα πήγαμε περίφημα, παρ' όλα τα προβλήματα ήχου!
Ηχογράφηση του θρυλικού Lp First Attack σ' ένα από τα καλύτερα studios της Ελλάδας το Sierra. Πως κύλησαν τα πράγματα κατά την διάρκεια της ηχογράφησης;
Η.Λ: Η ηχογράφηση στο Sierra ήταν σκέτη διασκέδαση! Σ' έναν τεράστιο χώρο γράφαμε live & αυτό φαίνεται στο άλμπουμ! Ο καθένας μας ήταν έτοιμος να παίξει το μέρος του και οι διορθώσεις ήταν ελάχιστες. Γι' αυτό και το LP τελείωσε μαζί με την "υποτιθέμενη" μείξη σε 80 ώρες!
Λίγο αργότερα η ατυχία χτύπησε την μπάντα με το ατύχημα του Ντίνου. Πόσο καθοριστικό γεγονός θεωρείς ότι υπήρξε αυτό για την μετέπειτα πορεία της μπάντας;
Η.Λ: Το θέμα του Ντίνου, ήταν βαθιά πληγή για τη μπάντα! Παρ'όλα αυτά, αποφασίσαμε να συνεχίσουμε.
Πόσο διαφορετικά θεωρείς ότι θα ήταν τα πράγματα αν δεν είχε συμβεί κάτι τέτοιο;
Η.Λ: Ποτέ δε θα μάθουμε πως θα ήταν η πορεία μας μαζί με το Ντίνο, μπορεί να είχαμε "απογειωθεί" αλλά μπορεί και να είχαμε "συντριβεί", άνθρωποι είμαστε!
Πως ένιωσες τη στιγμή που έμαθες για το ατύχημα του Ντίνου;
Η.Λ: Πως μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος, όταν ο κολλητός του είναι στα όρια του θανάτου; Για πολύ καιρό μου ήταν αδύνατο να σκεφτώ έστω και τη μπάντα, αλλά έπρεπε να προχωρήσουμε, είμαι σίγουρος πλέον ότι το ήθελε και ο Ντίνος!
Ας πάμε αρκετά πίσω στο χρόνο, πολύ πριν τη δημιουργία των Spitfire και συγκεκριμένα στη στιγμή που αποφάσισες να γίνεις κιθαρίστας. Θα ήθελα την πλήρη περιγραφή της με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες μπορείς να θυμηθείς...Η.Λ: Βασικά ξεκίνησα σαν μπασίστας. Ήταν και είναι ακόμα το όργανο που γουστάρω περισσότερο. Το παράτησα γιατί η μπάντα που έπαιζα τότε Crosswords αποφάσισε να παίξει και Ελληνικά τραγούδια για το μεροκάματο, αυτό με χάλασε πολύ. Αποφάσισα να πιάσω κιθάρα στα χέρια μου χωρίς να μπορώ να παίξω ούτε ακόρντο, μόνο κάτι σολάκια. Μου πήρε μερικούς μήνες ώσπου να μάθω τα βασικά. Στην ουσία δεν είχα δάσκαλο, απλά άκουγα και έβλεπα τι έπαιζαν οι άλλοι & πήγαινα σπίτι και προσπαθούσα να τα παίξω με τον δικό μου τρόπο και σιγά σιγά φτάσαμε στο σήμερα!
Aν υποθέσουμε πως υπάρχει ένα τραγούδι που αντιπροσωπεύει την μπάντα ποιο είναι αυτό και γιατί;
Η.Λ: Για μένα το κομμάτι είναι το Streetfighter γιατί ποτέ δεν ένιωσα μουσικός, αλλά μαχητής.
Ως τώρα αμέτρητες live εμφανίσεις σε club αρκετές συναυλίες, αμέτρητες στιγμές θα μπορούσε να πει κάποιος. Ποια από αυτή θεωρείς σαν την πιο δυνατή, συναισθηματική, ή έστω σαν μια στιγμή που δεν πρόκειται να ξεχάσεις ποτέ;
Η.Λ: Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω, αν θες όμως ένα χαρακτηριστικό είναι η στιγμή που "άνοιξε" η κιθάρα στους Saxon και άκουσα τον κόσμο να αλαλάζει!
Πολλοί είναι αυτοί που έχουν αποφασίσει για το ποιες είναι οι μουσικές επιρροές της μπάντας. Ας μας το πει κάποιος που το γνωρίζει από πρώτο χέρι.
Η.Λ: Εγώ θα σου πω για τις δικές μου επιρροές. Ο πρώτος κιθαρίστας που μου έκανε εντύπωση την εποχή εκείνη ήταν ο Rorry! Όπως καταλαβαίνεις όταν άρχισα να ακούω μουσική, σχεδόν δεν υπήρχε το metal. Στην πορεία οι UFO έπαιξαν καθοριστικό ρόλο και το τελειωτικό χτύπημα ήταν οι τεράστιοι Judas!
Αν υπήρχε μια και μόνο λέξη να περιγράψεις τους Spitfire ποια θα ήταν αυτή;
Η.Λ: MAXHTEΣ
1995. σχεδόν 10 χρόνια μετά την δημιουργία των Spitfire και άνοιγμα για την συναυλία για τους πατριάρχες της Heavy Metal, Iron Maiden. Δώσε μας λίγο κλίμα. Είναι τα πράγματα τόσο φανταστικά όσο φαντάζουν στο μυαλό ενός οπαδού του είδους ή τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά;
Η.Λ: Καταρχάς οι τύποι (Maiden) είναι φοβεροί! Δεν υπήρχε ίχνος σνομπισμού και τα παλικάρια μας φέρθηκαν και μας αντιμετώπισαν με τον καλύτερο τρόπο! Όταν είναι πάνω στη σκηνή, νομίζεις ότι είναι "θεο ", όταν κατέβουν απ' αυτήν, είναι φίλοι, απλοί άνθρωποι και ΝΑΙ είναι τόσο φανταστικό να ανοίγεις για τους Maiden.
1996 ένας χρόνος αργότερα και νέα πρόσκληση από τους Iron Maiden, για το άνοιγμα των συναυλιών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν μπορεί να πει κανείς για την μπάντα, παρόλα αυτά όμως κάτι δείχνει να μην πηγαίνει καλά. Τι συνέβη;
Η.Λ: Την εποχή εκείνη, η μπάντα ήταν σε αναβρασμό λόγω αποχωρήσεων, διαφωνιών κτλ Δεν μπορούσαμε να κρατήσουμε σταθερό το σχήμα και η βασική αιτία ήταν οι διάφοροι "συμβουλάτορες" μέσα & έξω απ' τη μπάντα, οι οποίοι προσπαθούσαν να περάσουν το δικό τους. Γι' αυτό και μετά από λίγο καιρό η μπάντα σταμάτησε για ένα διάστημα.
Μετά από τόσα χρόνια και η μπάντα ακόμα συνεχίζει να δίνει αυτό που από την πρώτη στιγμή υποσχέθηκε στο κοινό. Αναπόφευκτα υπήρξαν αρκετές αλλαγές στη σύνθεση της. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους Spitfire του 1984 και στους Spitfire του σήμερα; Η.Λ: Φυσικά και υπάρχουν διαφορές στους Spitfire του σήμερα και του χτες! Τα ακούσματα είναι διαφορετικά, οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί & το αποτέλεσμα φυσικά είναι διαφορετικό. Και οι ίδιοι να είχαμε μείνει, δεν θα παίζαμε σήμερα ότι παίξαμε στο First Attack!
Η τελευταία κυκλοφορία της μπάντας είναι το Lp Die Fighting. Tι θα μπορούσε ένας fan ν ακούσει σε αυτό;
Η.Λ: Στο Die Fighting υπάρχουν αριστουργήματα, όπως Macedonia - Icarus - Gates of fire κ.α Το τι αρέσει στον καθένα, είναι προσωπικό. Είμαι σίγουρος ότι αν κάτσει και το ψάξει θα βρει αυτό που θέλει! Το Die Fighting είναι ένα κομμάτι της ιστορίας μας από το '90 μέχρι σήμερα!
Πάντα πίστευα ότι τα τραγούδια είναι ιστορίες. Ετσι λοιπόν μέσα από την πορεία της μπάντας ποια θεωρείς την καλύτερη της ιστορία και γιατί;
Η.Λ: Είμαι από τους τύπους που πιστεύουν ότι η καλύτερη ιστορία δεν έχει γραφτεί ακόμα. Παρ' όλα αυτά η ιστορία του Ίκαρου είναι συγκλονιστική.
Ελληνική ξενόγλωσση μουσική σκηνή. Ποιο θεωρείς πως είναι το μέλλον της; Είναι κατά τη γνώμη σου τόσο λαμπερό όσο το παρελθόν της;
Η.Λ: Μην ξεχνάμε ότι ζούμε στην Ελλάδα! Για να προχωρήσει αυτή η μουσική σκηνή που λέμε πρέπει να υπάρχουν υποδομές. Πες μου μία που υπάρχει;
Υπάρχουν σωστοί διοργανωτές; Υπάρχουν σωστές εταιρείες; Υπάρχει σωστή διαφήμιση; Υπάρχει σωστή υποστήριξη; Εαν υπάρξει ποτέ τίποτε σωστό απ' αυτά θα υπάρξει και το "λαμπρό μέλλον".
Γιατί κατά την γνώμη σου είναι δύσκολο (αν είναι) μια ελληνική μπάντα να κάνει αισθητή την παρουσία της στο εξωτερικό;
Η.Λ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουν οι Ελληνικές μπάντες είναι το να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που κάνουν είναι δουλειά! Άλλο δουλειά & άλλο διασκέδαση! Πρέπει να επιλέξεις.
Αν σου ζήταγα να προτείνεις μια νέα μπάντα στο κοινό που θεωρείς ότι αξίζει την προσοχή ποια θα ήταν αυτή και γιατί;
Η.Λ: Υπάρχουν πολλές καλές μπάντες στη χώρα! Δεν μπορώ να σου πω 1 ή 2. Το καλύτερο θα ήταν ο κόσμος να ασχοληθεί περισσότερο και να πηγαίνει στις συναυλίες, μπορεί να ακούσει κάτι που θα τον ικανοποιήσει πλήρως, αρκεί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ οι Έλληνες να υποστηρίξουν τις Ελληνικές μπάντες.
Σαν ένας από τους μακροβιότερους κιθαρίστες μιας μπάντας και αδιαμφισβήτητα σαν ένας κιθαρίστας με τεράστια εμπειρία στο χώρο, θα ήθελα να μου πεις ποιες διαφορές διακρίνεις στη μουσική του χθες και του σήμερα. Τι έχει αλλάξει;
Η.Λ: Το'χω ξαναπεί, η μουσική του χτες ήταν αγνή και αθώα! Από τη στιγμή που κάποιος προσπαθεί να δείξει ότι μπορεί να παίξει "αστρικά" θέματα, με περίπλοκες μελωδίες, εκεί αρχίζει το πρόβλημα, παλιά ακούγαμε & παίζαμε μουσική. Τώρα πλέον έχει γίνει "πανεπιστημιακού " επιπέδου ο μουσικός! Παρ'όλα αυτά έχω αρχίσει να διακρίνω σημάδια "επιστροφής"!
Νομικά προβλήματα σχετικά με το όνομα της μπάντας.Ένα εμπόδιο που παρουσιάστηκε στη πορεία της μπάντας... Πως προέκυψε;
Η.Λ: Παραμύθια φίλε μου. Κάποιος κάτι ήθελε & προσπαθούσε να το πάρει με ΗΛΙΘΙΟ ΤΡΟΠΟ, νομίζοντας ότι εμείς θα είμαστε "ψαρωμένοι" μια ζωή, για λίγο τα κατάφερε. Μέχρι να ανοίξουν τα μάτια μας & να δούμε πόσο "Νάνος" ήταν και είναι.
Που μπορεί κανείς να μαθαίνει τα νέα των Spitfire;
Η.Λ: Υπάρχει η σελίδα της μπάντας στο facebook & φυσικά η σελίδα του φαν κλαμπ μας Streetfighters, όπως και η official στο myspace
Πότε να περιμένουμε κάτι καινούργιο από τους Spitfire;
Η.Λ: Καινούριο υλικό υπάρχει. Αυτόν τον καιρό όμως, αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα στη θέση του τραγουδιστή. Ο τελευταίος που δουλεύαμε ήταν ο Βασίλης Αξιώτης, αλλά κάποιο πρόβλημα στις φωνητικές του χορδές, τον υποχρεώνει σε αφωνία για πολύ καιρό, οπότε για άλλη μία φορά είμαστε στα pits.
Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε στις αίθουσες και για περιορισμένες προβολές ντοκιμαντέρ για την ιστορία της μπάντας. Πώς προέκυψε κάτι τέτοιο;
Η.Λ: Αυτό είναι μία δουλειά του φίλου μας σκηνοθέτη, Βαγγέλη Ρήγα, ο οποίος αγαπάει τη μπάντα και ήταν δική του ιδέα να κάνει αυτό το ντοκιμαντέρ, για να δείξει στον κόσμο ένα μέρος της ιστορίας που λέγεται SPITFIRE
Σε εμάς τους άτυχους που δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε το ντοκιμαντέρ θα υπάρξει η ευκαιρία να το δούμε σε dvd; Και αν ναι πότε αναμένεται;
Η.Λ: Το παλεύουμε το θέμα, αλλά δεν είναι στο χέρι μας. Είναι καθαρά θέμα παραγωγού και σκηνοθέτη το πότε θα κυκλοφορήσει σε dvd.
Ραδιόφωνο στην Ελλάδα. Ποια είναι η γνώμη σου γι αυτό; Τι θεωρείς ότι λείπει και τι περισσεύει;
Η.Λ: Ραδιόφωνο που να ασχολείται και να παίζει metal είναι σαν να ψάχνεις "ψύλλους στ' άχυρα". Μόνο internet-ικό ραδιόφωνο παίζει δυστυχώς! Όσο για το τι περισσεύει, ΣΑΒΟΥΡΑ φίλε μου, πολύ ΣΑΒΟΥΡΑ.
Έναν μεγάλο μεγάλο ευχαριστώ γι αυτή τη συνέντευξη Ηλία και από καρδιάς ότι καλύτερο για το μέλλον των Spitfire. Να σαι καλά!
Η.Λ: Και εγώ σας ευχαριστώ, συνεχίστε την καλή δουλειά!
