ONAIRΟΜΑΖΩΜΑΤΑ-ΟNAIRΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ

Ορίστε, μπήκαμε και στον Ιούλιο. «Καλό μήνα», πες την ευχή κι ας πέσει χάμω.

@ Υπό άλλες συνθήκες και, φυσικά, άλλες εποχές, όλοι θα ετοιμαζόμασταν για διακοπές στο τέλος του μήνα και στις αρχές του Αυγούστου, έτσι ώστε να είμαστε πίσω, περίπου, στις 20 Αυγούστου.

@ Αυτό, όμως, τα παλιά τα χρόνια, που θα τα θυμόμαστε σαν γέροι ναυτικοί, κοιτώντας το απέραντο πέλαγος με τις ραδιοφωνικές θύμισες, με το αναμμένο τσιμπούκι στο στόμα.

@ Ξέρω τι συνειρμό κάνατε μόλις, δε θα το σχολιάσω, μου αρέσει, όμως, ο τρόπος που σκέφτεστε.

@ Ναι, αυτό που βιώνουμε δεν έχει προηγούμενο, δεν έχει συμβεί ξανά στα χρονικά. Φέτος ή θα έχει φτωχικές διακοπές ή και καθόλου. Σκεφτείτε πόσοι εργάζονται και σκεφτείτε πόσοι αντίστοιχα αμείβονται, αν αμείβονται, με μπλοκάκι. Πού να αφήσεις, λοιπόν, μεροκάματο χαμένο; Ξέρετε, υπάρχουν πολλοί εργοδότες που αν είσαι με μπλοκ και πάρεις άδεια, σου κόβουν χρήματα από τον μισθό σου. Παράνομο; Ναι. Αλλά μπορείς να μιλήσεις; Το κακό είναι ότι αυτό συμβαίνει και σε μεγάλα επιχειρηματικά συγκροτήματα, κάτι που δημιουργεί κακό προηγούμενο στους «μικρούς» επιχειρηματίες. Αν ο δείνα κολοσσός κάνει τέτοιες τσιπιές, τι να κάνει εκείνος που δεν έχει «λίπος» να κάψει; Θα κάνει τα ίδια και χειρότερα, δε χωρά συζήτηση.

@ Άλλωστε, υπάρχει κι άλλο «φρούτο»: Καθυστερήσεις στις πληρωμές, πάλι σε μεγάλες επιχειρήσεις.

@ Και η μεγάλη ερώτηση, είναι η εξής: Ρε, πού πάμε;

@ Το «δεν έχουμε να βάλουμε κάτι στο στόμα μας», πλέον ακούγεται από πολλούς ανθρώπους στην πιάτσα. Αλλά πάντα υπάρχει το τσιμπούκι, που έγραφα πιο πάνω, σωστά;

@ Αυτές τις ημέρες, λοιπόν, ήδη αναζητείται το νέο πλάνο, της επόμενης σεζόν. Τι θα κάνουν τα ραδιόφωνα; Μεγάλο ερώτημα.

@ Το σίγουρο είναι πως διανύουμε την πρώτη χρονιά που η νέα σεζόν, από Σεπτέμβριο μεριά, έχει αρχίσει να συζητείται προτού βγει καλά-καλά ο Ιούνιος, πράγμα ανήκουστο για τα ραδιοχρονικά. Παλιά λέγαμε «έλα, μωρέ, θα δούμε τι θα κάνουμε στο τέλος Ιουλίου». Αυτά, όμως, πέθαναν. Τώρα, πρέπει να καταστρωθούν σχέδια. Όχι μόνο δράσης, αλλά, βασικά, σωτηρίας και επιβίωσης.

@ Τα επιτελεία των σταθμών, λοιπόν, έχουν πλάνα-αεροπλάνα σε κάποιες περιπτώσεις και όταν λέμε αεροπλάνα εννοούμε «Ντακότες», τα οποία καταρρίπτονται πολύ γρήγορα, αφού όλα κολλάνε σε μια (μαγική, πια) λέξη: μπάτζετ.

@ Μπάτζετ ακούγεται, αλλά κανείς δεν το βλέπει, είναι μαγικό, σαν το Τρίγωνο των Βερμούδων. Αλλά αναφέρεται συχνά, με ποικίλους τρόπους: «...το μπάτζετ μας, έχει ταβανιάσει από πέρυσι, τι πέρυσι, πρόπερσι πιο σωστά, δεν έχουμε μία, πήγαμε χάλια, άστα, τι να σου λέω».

@ Αυτές είναι μόνιμες ατάκες πολλών εκ των επιτελείων, στα όρια των πιο βαρετών κλισέ. Όπως κλισέ κοντεύει να καταστεί και η γκρίνια, η οποία ξεχειλίζει από τα σφουγγαράκια των αντιανέμιων στα μικρόφωνα. Τρελή γκρίνια. Με τις ίδιες ατάκες, που λένε αρκετοί. Για ποιο λόγο κλαίγονται; Μια πρώτη απάντηση είναι «μα, για να σου ρίξουν την τιμή του μισθού, στην περίπτωση που διαπραγματευτείς μαζί τους». Μια άλλη απάντηση είναι, επίσης, «μα, επειδή δεν έχουν αξιοπρέπεια κλαίγονται».

@ Μπορείτε να το κάνετε όπως τα δελτία ειδήσεων στο ακριβώς των σταθμών: Υπάρχουν τόσες εκδοχές σε μια είδηση όσες και οι συχνότητες, επιλέξτε εκείνη που θέλετε.

@ Πάντως, η κλάψα στο ραδιόφωνο θυμίζει ιδιοκτήτες ταξί, όσα χρόνια τους θυμάμαι, όχι μόνο μετά Κρίσης. «Δεν έχουμε δουλειά, δεν έχουμε κούρσες, δεν υπάρχουν πελάτες». Ε, κλείστο, τότε, τι το κρατάς, αφού σε βάζει μέσα; Ή σκάσε και βρες τρόπο να πάει καλύτερα το μαγαζί σου και να σου φέρει έσοδα. Ευκαιρίες και τρόποι να ελιχθείς πάντα υπάρχουν. Απλώς, θέλει σωστή γνώση του Μέσου. Το ραδιόφωνο δεν είναι ούτε εφημερίδα, ούτε κανάλι, ούτε περιοδικό, ούτε καράβια. Άμα δεν μπορείς να εντοπίσεις τις ακριβείς διαφορές, άστο, πήγαινε για ψαροντούφεκο.

@ Στην πολύπαθη ΕΡΤ, κανείς δεν ξέρει τίποτε και, συνεπεία αυτού, ακούγονται διάφορα που φορούν αρβύλες. Η ΠΟΣΠΕΡΤ θέλει να προσφεύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας με κάθε αφορμή, αλλά το θέμα είναι τι αποτέλεσμα θα έχει όλο αυτό. Ακόμα και να γνωμοδοτήσει το ΣτΕ -σε εύλογο, μάλιστα, χρονικό διάστημα- σε όλες τις προσφυγές, ακόμα και να δικαιώσει τους εργαζόμενους, θα εφαρμοστεί, μήπως, (και) η απόφαση;

@ Το δεδομένο είναι πως η ιστορία της ΕΡΤ, όπως την ξέραμε, δυστυχώς, έλαβε τέλος. Ήρθε η ώρα να δούμε την επόμενη ημέρα στην ΕΡΑ, σε ό,τι μας αφορά. Υπάρχουν κάποιες πολύ καλές εκπομπές σε όλους τους κρατικούς σταθμούς, το στοίχημα είναι -όταν λειτουργήσουν ξανά τα ραδιόφωνα- να σπάσει εκεί μέσα η «ΕΡΤίλα», το παρωχημένο, το μουχλιασμένο, το με το ζόρι σοβαρό. Να μπορέσουν να αποτινάξουν οι συχνότητες από πάνω τους τον κρατικισμό, να έρθουν στο σήμερα, να παρακολουθήσουν την κοινωνία. Το γράφω και πάλι: Υπήρχαν πολλές τέτοιες εκπομπές στην ΕΡΑ. Για τις «υπόλοιπες» το λέω, για όλες εκείνες τις εκπομπές που δεν μπορούσες να τις ακούσεις για περισσότερα από δέκα λεπτά. Όπου, βασικά, σπαζόσουν με το ότι ο τύπος ή η τύπισσα έπαιρναν τόσα λεφτά για το τόσο «τίποτα» που (δεν) απέδιδαν.

@ Όμως, επίσης, εκεί μέσα υπάρχουν άνθρωποι, που αγωνιούν για το αύριο. Και όταν ακούς, από επίσημα χείλη, ότι στις αποζημιώσεις των εργαζομένων της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, δε θα ληφθεί υπόψη το πλαφόν, ψάχνεις από τώρα μαντίλι για τα δάκρυα.

@ Ναι, οι αποζημιώσεις θα δοθούν, αλλά σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία και τα ισχύοντα από την ΚΥΑ για τους δημοσιογράφους και τα προβλεπόμενα από το Ενιαίο Μισθολόγιο, για τις άλλες ειδικότητες. Όπου κείμενη νομοθεσία, βλέπε «νέο, ειδικό μισθολόγιο». Με ειδικές ανάγκες. Για την κυβέρνηση, βέβαια.

@ Μια 15άρα χιλιάρα ευρώ, για 25 χρόνια δουλειάς, είναι καλά; Να το τυλίξω ή να το αφήσω, θα το φάτε εδώ;

@ Αυτό που δεν μπορώ να αφήσω, είναι την εξής απλή σκέψη, στην οποία ουδείς μπορεί να μου δώσει απάντηση: Αλήθεια, ποιο το αληθινό δημοσιονομικό όφελος από το κλείσιμο της ΕΡΤ;

@ Το ψάχνουμε ακόμα, έτσι; Αναζητείται και αναμένεται ακόμα.

@ Όπως με πολύ ενδιαφέρον, επίσης, έτσι όπως έγιναν τα πράγματα, αναμένεται η επόμενη ημέρα της ΕΡΑ. Όπως και το νέο πρόσωπο που θα κληθεί να εκριζώσει την παλιά δημόσια ραδιοφωνία και να φέρει το καινούριο. Με αυτό που γράφω δεν αναιρείται, βέβαια, το έργο κάποιων διευθυντών που πέρασαν από εκεί. Αλλά πραγματικά χρειάζεται να φυσήξει ένας άλλος άνεμος στα κρατικά ερτζιανά, άλλου τύπου.

@ Φαντάσου τώρα που ο Χατζηνικολάου πάει στο Σταρ, να πάρει ένα ραδιόφωνο του ομίλου, τον Δρόμο 89.8, ας πούμε, και να κάνει τον νέο Real Fm. Σατανικό, έτσι;

@ Μη γελάτε. Στην πιάτσα μπορείς να ακούσεις τα πάντα. Και όχι πάντα συγκρατώντας τα γέλια σου.

@ Ας πούμε, για παράδειγμα, γελάω πολύ με το «από τη νέα χρονιά να δεις τι έχει να γίνει. Θα τους πάρουμε τα κεφάλια» - είπε ο γέρο-σοφός της φυλής του ραδιοφώνου, φέρνοντας το τσιμπούκι του στο στόμα, και όλοι γέλασαν.

@ Καλά, ας πληρώνεις στην ώρα τους, από τη νέα χρονιά, τους εργαζομένους σου και πάρε και κεφάλια, άμα προλαβαίνεις, δε χαλάμε χατίρια.

@ Αλλά, είδατε; Ένα τσιμπούκι στα ερτζιανά ελλοχεύει παντού, τελικά.

---

---

@ Έγραψα για την αποχώρηση του Νίκου Σουλιώτη από τον Sfera 102.2 και ο Νίκος έγραψε επιστολή, για να κάνει τα πάντα σαφή, να μην υπάρχουν πράγματα που δεν έχουν διευκρινιστεί.

@ Επειδή μου αρέσει να διαβάζω πίσω από τις γραμμές, έμεινα, ανάμεσα στα υπόλοιπα, σε κάτι που έγραψε: «...η μουσική είναι ελεύθερη. Και εγώ θέλω να νιώθω την ελευθερία να μπορώ να εκφραστώ μέσα από τη μουσική, με τις συνθήκες που επιλέγω».

@ Σωστά, έχει δίκιο o Νίκος. Αν δεν μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα, τι συζητάμε; Άμα δεν μπορείς να εκφραστείς όπως θες, δεν κάθεσαι κάπου ούτε για το χρυσάφι όλου του κόσμου. Καλή επιτυχία στον Νίκο, σε ό,τι κάνει από εδώ και στο εξής.

@ Στην 21η συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 2/7/2013, ανάμεσα στα λοιπά θέματα ημερησίας διατάξεως, ΔΕΝ θα υπάρχει η ακρόαση κανενός αθηναϊκού σταθμού.

@ Μάλλον για να μπει καλά ο Ιούλιος, έτσι;

@ Γράφοντας για Ιούλιο, θυμήθηκα: 15 Ιουλίου δε λήγει η παράταση, της παράτασης της επιμήκυνσης, της παράτασης της παραμονής της τελικής παράτασης μελών του προεδρείου -και του ίδιου του προέδρου-  στο ΕΣΡ;

@ Ε, εντάξει, μην τρελαίνεστε, θα γνωμοδοτήσει σχετικά η Βουλή των Λόρδων (ή, της Λόρδας), για το τι ακριβώς θα γίνει εκεί. Αλλά μην το δένετε, κιόλας.

Για δεμένες ή απο-λυμένες απορίες, εδώ: [email protected]