Ο Κωνσταντίνος Αργυρός! Αυτός ήταν. Και αναρωτιόμουν ποιος είναι όταν έφτασε στο χώρο των VIP κι έγινε πανικός. Επευφημίες, το κοινό να τον αποθεώνει κι εκείνος να χαιρετά σαν... ηγέτης. Και να μην ξέρω ποιος είναι και να μην ρωτάω φυσικά και τον διπλανό μου, μη φανεί πως δεν γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα. Ο διπλανός μου βέβαια, περί ου ο λόγος, τους ήξερε όλους πολύ καλά. Και γελούσε διαρκώς με τα (ίδια εδώ και χρόνια) αστεία του Ηλία Ψινάκη. Ήταν πλήρως ενημερωμένος έστω κι αν -όπως ήταν φανερό από το στενό του μπλουζάκι- ξόδευε πολύ χρόνο στα... γυμναστήρια. Ήταν τόσο στενό δε το μπλουζάκι του που, εγώ δίπλα, δεν χώραγα. Δεν παραπονιέμαι όμως, η τέχνη απαιτεί θυσίες.
Ένας άλλος κόσμος στα βραβεία του MAD χθες το βράδυ. Διαφορετικός, άγνωστος. Δεν ήξερα λόγου χάριν πως ο Stan είναι τόσο διάσημος. Δεν γνώριζα πως τα πιτσιρίκια που είχαν κατακλύσει την αρένα είναι τρελαμένα με την Πάολα. Πρωτόγνωρα πράγματα. Την είδα εκπαιδευτική τη φάση όμως. Θα πάω, σκέφτηκα, θα αντέξω όσο αντέξω (δύο ώρες!), θα δω και τι παίζει στο χώρο της pop. Και θα ακούσω και κάποια πράγματα έστω και σε playback. Πολύ playback βρε παιδί μου. Και απροκάλυπτα μερικές φορές. Ούτε μικρόφωνα δεν είχαν οι τραγουδιστές σε κάποιες φάσεις. Τα ντραμς και οι κιθάρες έπαιζαν έτσι, στον αέρα...
Τι είδα, τι κατάλαβα; Ο Θέμης Γεωργαντάς νομίζει πως είναι (πιο) σταρ (από τους καλλιτέχνες). Η Τάμτα ντύθηκε ως συνήθως πολύ ελαφριά. Τα Ημισκούμπρια ζουν ακόμα. Δυστυχώς. Τα τηλεοπτικά πρόσωπα παραμένουν ανύπαρκτα στην ουσία τους. Η Έλενα Παπαρίζου αδυνάτισε (άσχετο). Ο Παντελής Παντελίδης δεν έχει μπει ακόμα στον κόσμο της show bizz και παραμένει αμήχανος και ντροπαλός (του χρόνου θα είναι διαφορετικός, είναι σίγουρο). Ήταν και ο Σάκης Ρουβάς αλλά έφυγα και δεν τον είδα. Παραμένει ωστόσο ο μεγαλύτερος σταρ και αυτό δεν μου φαίνεται και τόσο ευοίωνο για το χώρο της pop. Να είναι το μεγαλύτερο είδωλο, ένας καλλιτέχνης 25ετίας; Αρνητικό, χωρίς αμφιβολία. Η Panik Records είναι η μεγάλη δύναμη στο χώρο της ελληνικής pop, απέχει χιλιάδες μίλια από όλους τους άλλους. Η Heaven Music και η αισθητική της δε, ζει και βασιλεύει.
Βασικά ήθελα να δω και την παραγωγή. Η οποία ήταν καταπληκτική. Τα βραβεία του MAD είναι πολύ οργανωμένα. Καμία διαφορά από ανάλογες εκδηλώσεις που έχω δει στο εξωτερικό, τα βραβεία του MTV. Τέτοιου επιπέδου. Αυτά να τα λέμε.
Απ' έξω βέβαια οι απολυμένοι των Metropolis συνέχιζαν αγόγγυστα τον αγώνα τους διεκδικώντας δεδουλευμένα και αποζημιώσεις. Αλλά ο ιδιοκτήτης του MAD (και των Metropolis) Ανδρέας Κουρής αποφεύγει να το κάνει. Γιατί, άραγε;
