Σημασία δεν έχει μόνο το αν έχεις λεφτά αλλά και τι τα κάνεις όταν τα έχεις...
Αν όχι μη νιώθετε περίεργα και αγεωγράφητοι. Οι γνώστες βέβαια ειδικών θεμάτων της παγκόσμιας οικονομίας αλλά και οι συλλέγοντες περίεργες πολιτικές/οικονομικές/κοινωνικές ιστορίες έχουν ακούσει (ή ακόμα και διαβάσει, υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα στον παγκόσμιο Τύπο ειδικότερα τον γαλλικό και αυστραλιανό) περί της ιδιάζουσας περίπτωσης αυτού του μικρότατου νησιού στον Ειρηνικό.
Τι έγινε εκεί; Κατά περίεργο τρόπο θα μπορούσε κάποιος να βρει μέχρι και αναλογίες με τη δική μας χώρα και την τωρινή μας οικονομική κατάσταση αλλά με τη διαφορά ότι οι κάτοικοι του Ναουρού είχαν και κάτι να πουλήσουν (και όχι απλώς να παρέχουν υπηρεσίες όπως οι Έλληνες,
αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, τουτέστιν το έδαφος του νησιού ήταν γεμάτο φωσφορικό άλας, υλικό απαραίτητο στα λιπάσματα. Το νησί έγινε βορά των μεγάλων εταιρειών τα οποία έστω και με ισχνά ποσοστά σε σχέση με το κέρδος που απολάμβαναν πριμοδότησαν τους κατοίκους (μόλις 9 χιλιάδες) με απίστευτα ποσά. Εκατομμύρια δολάρια. Τα οποία ακριβώς επειδή οι κάτοικοι ούτε για αστείο δεν τα περίμεναν, τους κατέλαβε ο υπερ-καταναλωτισμός, ο νεοπλουτισμός και όλα τα πλην που μπορεί να πάθει άνθρωπος που γεμίζει (κυριολεκτικά) το σπίτι του δολάρια. Ισχνός κυβερνητικός μηχανισμός, δολοπλοκίες, διαφθορά, ατασθαλίες, άτσαλες κρατικές επενδύσεις και σωρεία από καταστάσεις που έφεραν τη χώρα στο γκρεμό χωρίς καν να το καταλάβουν οι κάτοικοι. Τα χρυσά χρόνια της δεκαετίας του 80 (σας θυμίζει κάτι αυτό;) πέρασαν χωρίς επιστροφή και το χρέος γιγαντώθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε το νησί ξέμεινε από ρευστό, πουλήθηκαν αυτοκίνητα και jeeps, ακόμα και τα αεροπλάνα που είχε στην κατοχή της η τοπική αεροπορική εταιρεία. Συμμαχίες με Ιαπωνία, Κίνα μπας και σωθεί τίποτα δεν απέδωσαν όπως έπρεπε και τελικά η χώρα χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη για τους μετανάστες που δεν ήθελε η Αυστραλία.Το συναρπαστικό χρονικό της νήσου Ναουρού έρχεται να αποσαφηνίσει με αυτό το θαυμάσιο βιβλίο ο Luc Folliet και οι εκδόσεις Τοποβόρος. Σε καμία περίπτωση δεν θα βαρεθείτε την αφήγηση. Δεν παρατίθενται ξεροί αριθμοί και οικονομικά γραφήματα αλλά ενυπάρχει μια πηγαία και γεμάτη ρυθμό αφήγηση. Το πικρό χιούμορ επίσης αλλά σε καμία περίπτωση σαρκασμός ακόμα και σε στιγμές που ορκίζεσαι ότι σχεδόν είναι αναγκαίος ειδικότερα για τους προύχοντες της νήσου. Αναζητήστε το.
Luc FollietΝαουρού, το ρημαγμένο νησί
Σελίδες > 127
Εκδόσεις > Τοποβόρος
Ο Στυλιανός Τζιρίτας είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει σπουδάσει και εξασκεί performance art στο εκτός και εντός των συνόρων αντίστοιχα. Διατηρεί το blog ανάλυσης γραφόμενων http://teichos.blogspot.gr/
