Την ώρα που πεταγόμουν αστραπή το Σάββατο το βράδυ από το Plissken στο Gagarin για να δω τους Κόρε Υδρο (και να επιστρέψω αμέσως μετά πίσω στο φεστιβάλ - θα σας τα πω αναλυτικά), άκουγα στο αυτοκίνητο το Δεύτερο Πρόγραμμα. Μετέδιδε τη Eurovision!
Πιθανόν και να ήταν υποχρεωμένος ο σταθμός (σχετικά είναι αυτά βέβαια) να αναμεταδώσει το διαγωνισμό. Δεν άκουσα και πολύ, δύο-τρία κομμάτια ενδιαμέσως, ήταν άδειοι βλέπετε οι δρόμοι και πήγαινα σφαίρα, ο περισσότερος λαός ήταν στημένος μπροστά στις... τηλεοράσεις. Αναρωτιόμουν ποιος ο λόγος να μεταδίδει live το Δεύτερο Πρόγραμμα το διαγωνισμό της Eurovision (και δη, με τηλεοπτικό σπικάζ), αλλά μετά σκέφτηκα πως πάλι καλά που δεν έκανε κάτι τέτοιο το Τρίτο Πρόγραμμα και, έτσι, ησύχασα. Το μη χείρον, βέλτιστον. Όμως, ένας μουσικός διαγωνισμός χωρίς ενδιαφέρουσα μουσική δεν νομίζω πως έχει θέση σε ένα καλό μουσικό ραδιόφωνο. Τέλος πάντων, χαβαλές να γίνεται, ένα παιχνιδάκι είναι η Eurovision, με πίτσες και με μπύρες στο σπίτι. Αλλά χωρίς να αξίζει από μουσικής απόψεως, αυτό είναι το κακό... Η Eurovision συγκέντρωσε το 66,7% σε τηλεθέαση, ενώ στα τελευταία 45 λεπτά, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας δηλαδή, κινήθηκε περί το 80%, φτάνοντας και το 82,9%. Η ΝΕΤ κατάφερε να συγκινήσει και τους νέους 15 - 44. Ο μέσος όρος τηλεθέασης στις ηλικίες αυτές ήταν 71,8%, ωστόσο, κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ξεπέρασε το 85%.
Από αρχές Φεβρουαρίου πάντως τα ραδιόφωνα της ΕΡΤ πορεύονται χωρίς συμβασιούχους. Λίγες, ελάχιστες, είναι οι εξαιρέσεις κάποιων που συνεχίζουν να κάνουν εκπομπές με ολιγόμηνη σύμβαση. Αλλά έτσι είναι στην θαυμάσια τριτοκομματική κυβέρνηση, ενδιαφέρονται για τις πιο... υψηλές θέσεις, ποιος θα νοιαστεί τώρα για τους συμβασιούχους της ΕΡΤ, την πλέμπα των 800 ευρώ. Ακόμα και η ΔΗΜΑΡ που λυσσάει για κρατικές θέσεις δεν ασχολείται με το ζήτημα. Ειδικά αυτοί, οι ΔΗΜΑΡίτες, μόνο από γενικούς γραμματείς και άνω. Και διοικητές νοσοκομείων, ξέχασα. 
