Διοργάνωση συναυλιών
Μην παρεξηγηθώ. Δεν γράφω για τους Depeche Mode πάλι, στους οποίους δεν πήγα καν και όχι λόγω του γκρουπ, αλλά λόγω της ιδιαίτερης σχέσης μου με το χώρο διεξαγωγής. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, κάποιοι θεωρούν ότι για να δεις τον αγαπημένο σου μουσικό πρέπει να νιώσεις και λίγο ζώο, να ταλαιπωρηθείς, να στριμωχτείς, να τα κάνεις επάνω σου, να φύγεις 2-3 ώρες μετά τη συναυλία. Ευτυχώς, τους έχω δει παλαιότερα στα μέρη μας και σε πολύ καλύτερες συνθήκες. 1985. Αντ' αυτών, απολαύστε τους Cure
Lana Del Rockwave
Επιβεβαιώθηκε χθες η εμφάνιση της Lana Del Rey στο φετινό Rockwave. Εντάξει, δεν πολυκολλάει με το υπόλοιπο line-up ούτε και της τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση. Ας υπάρχει, τουλάχιστον, ένα φρέσκο όνομα σαν αυτά που έγραψα την περασμένη εβδομάδα για το Werchter διαφορετικά θα πεθάνουμε από την απόλυτη βαρεμάρα και την επανάληψη.
Σtella
Απόψε εμφανίζεται στο Floral στα Εξάρχεια και μου δίνει την αφορμή να γράψω γι' αυτήν. Τραγουδούσε στους Expert Medicine (ένα εξαιρετικό γκρουπ που είχα τη χαρά να συμπεριλάβω την πρώτη του κυκλοφορία σε μία συλλογή της Warehouse Records υπό τον τίτλο Electric Youth Experiment με τη σφραγίδα του Babylon.gr) και τους My Wet Calvin. Εξαιρετική φωνή και ένα πέρα για πέρα καλλιτεχνικό προφίλ. Ένα ακόμα ενδιαφέρον κορίτσι στη νέα ελληνική σκηνή.
Καρκίνος και καρκινώματα
Υπάρχει ο καρκίνος, υπάρχουν οι γυναίκες που τον αντιμετωπίζουν με γενναιότητα, υπάρχουν και τα καρκινώματα που με κεκτημένη ταχύτητα περιόδου life style κατακεραυνώνουν τις γυναίκες που αποφασίζουν να δώσουν τη μάχη. Αυτό έπραξε η ραδιο-τουίτερο-φέισμπουκο-μαγειροσύμβουλος Βίβιαν Ευθυμιοπούλου κατηγορώντας μέσω facebook, εμμέσως, την Angelina Jolie για ματαιοδοξία επειδή θέλει να ζήσει! Πώς να ζήσει χωρίς στήθος να επιδεικνύει στους παπαράτσι, χωρίς μαλλιά να βάψει, χωρίς βαμμένο νύχι; Το μυαλό, προφανώς, δεν πέρασε από το ακατοίκητο κάποιων. Ας θυμηθούμε μία άλλη γυναίκα που αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα.
Οι ήχοι των κύκνων
Μπορεί να λείπει η Jarboe, αλλά ο Michael Gira και ο Norman Westberg είναι ακόμα εδώ. Ο λόγος για τους Swans, ένα από τα σημαντικότερα σχήματα που έβγαλε η Νέα Υόρκη τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Οι ηγέτες του λεγόμενου no wave, θα ανεβούν απόψε στη σκηνή του Fuzz Live έχοντας στις βαλίτσες τους το εξαιρετικό, κατά γενική ομολογία, περυσινό άλμπουμ τους The Seer, που φιγουράριζε σε όλες τις λίστες των μουσικών εντύπων.
U.S. Girls με ολίγη Mano Negra
Η Meghan Remy που εμφανίζεται με αυτό το καλλιτεχνικό όνομα (το aka U.S. Girls, που λέμε), μεταπήδησε στη Fatcat Records και κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο ένα ενδιαφέρον άλμπουμ, το Gem, αλλά εμένα με κέρδισε με το Work From Home. Ένα ευχάριστο τραγούδι που έσπαγα το κεφάλι μου να θυμηθώ τι άλλο μου φέρνει στο νου. Τελικά ήταν το Out Of Time Man των Mano Negra. Σας τα παραθέτω και τα δύο για να κρίνετε.
This is the Knife
Έτσι ξεκινούσε την παρουσίαση του θρυλικού τραγουδιού των Genesis ο Peter Gabriel, καμιά σαρανταριά χρόνια πριν στο album, Genesis Live. Όμως, εδώ έχουμε τους σουηδούς Knife που φέτος κυκλοφόρησαν ένα από τα καλύτερα, ως τώρα, άλμπουμ της χρονιάς. Το Shaking The Habitual είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ηλεκτρονικά ακούσματα των τελευταίων χρόνων και το συστήνω ανεπιφύλακτα!
Όχι αυτό δεν είναι ρατσισμός
Κι ενώ τα κόμματα της κυβέρνησης σφάζονταν στην ποδιά του μετανάστη για να αποσύρουν, τελικώς, το νομοσχέδιο κατά του ρατσισμού, οι αληθινοί ρατσιστές έσφαζαν μετανάστες επάνω στη χασάπικη ποδιά τους. Μέσα σε λίγες μόνον ημέρες είχαμε αλλεπάλληλα κρούσματα ρατσιστικής βίας και το χειρότερο; Μίσος που ξέσπασε επάνω σε ανήλικα παιδιά. Αλλά, αυτό, δεν είναι ρατσισμός. Απλώς, οι άλλοι είναι μαύροι, ε; Η Lilly Allen τραγουδούσε για τον κοινωνικό ρατσισμό
Ραδιο-φονική μουσική
Διάβαζα χθες τα δύο top 10 τραγουδιών των ελληνικών ερτζιανών, όπως τα έγραψε ο Δημήτρης Κανελλόπουλος και ένα σφίξιμο στο στομάχι με έπιασε, δεν σας το κρύβω. Στο ξένο ρεπερτόριο συναντάς μία, ως επί το πλείστον ευκολοχώνευτη, αλλά συμπαθητική pop. Μόλις, όμως, το μάτι πέσει στο ελληνικό... Μέχρι που αντιμετωπίζεις την παρουσία του Πλούταρχου με συμπάθεια μπροστά στον ορυμαγδό τηλεοπτικών προϊόντων και στάρλετ της Espresso και λοιπών συναφών εντύπων. Αυτό είναι το Νο 1 του ξένου ρεπερτορίου. Πάλι καλά.
Μη μαδάς την απεργία
Απεργώ... Δεν απεργώ... Απεργώ... Δεν απεργώ... Δεν απεργώ. Η ΟΛΜΕ πρόσφερε ένα ωραίο θρίλερ (να μιλήσω και ολίγον τηλεοπτικά) στην κοινωνία που πέθανε από την αγωνία της, αφού η πείνα δεν τη σκότωσε ακόμα. Επαναστατικές ασκήσεις, επικές μάχες σε facebook και twitter, φλογεροί διάλογοι έξω απ' τις πόρτες των σχολείων, επιστολές μαθητών υπέρ και κατά και, τελικώς, «για το καλό των παιδιών» επικράτησε η υπερεκτιμημένη «σωφροσύνη». Η επανάσταση θα πάει διακοπές, μη φοβάσαι
