Φωνή με άμεσα αναγνωρίσιμη χροιά, εύρος κι αυτό το ιδιαίτερο γρέζι. Πεντακάθαρη άρθρωση. Και μια γονιδιακή κλίση στη σωστή ερμηνεία. Με τέτοια εφόδια ήταν φυσικό η Ελεονώρα Ζουγανέλη να ξεχωρίσει σχεδόν από τότε που πρωτοβγήκε στην δισκογραφία, με την «Δεύτερη Ακρόαση» (2004). Κι όμως στην πορεία αυτό που ήταν το μεγαλύτερο προσόν της, το αδιαπραγμάτευτο ταλέντο της δηλαδή που της επέτρεπε να λέει τα πάντα, από τζαζ μέχρι παραδοσιακό κι από light ποπ μέχρι παλιά λαϊκά, αποδείχτηκε κι η μεγαλύτερη ίσως δυσκολία της. Ουδείς αμφισβητούσε τις τραγουδιστικές της αρετές, ούτε τη στόφα της σπουδαίας ερμηνεύτριας. Ομως σπουδαίος ερμηνευτής είναι κι όποιος έχει δώσει τόσο συγκεκριμένο στίγμα ώστε αυτό να ορίζει μία ευδιάκριτη προσωπικότητα με συγεκριμένα και μοναδικά χαρακτηριστικά. Η ευκολία της Ελεονώρας να ταξιδεύει με την ίδια άνεση σε όλα τα είδη αποδείκνυε κάθε φορά την αξία μίας σπουδαίας τραγουδίστριας που δεν είχε όμως κατορθώσει να κατακτήσει ακριβώς αυτό: Να είναι μία ερμηνεύτρια με ευδιάκριτη προσωπικότητα στο τραγούδι.
Να λοιπόν γιατί καλωσορίζουμε το καινούριο άλμπουμ της Ελεονώρας. Μετά από τρία προσωπικά άλμπουμ που έκλιναν σε μία συμπαθητική ραδιοφωνική ποπ με ημερομηνία λήξεως όμως, το «Μετακόμιση Τώρα» (ΕΜΙ) μοιάζει να είναι η πρώτη συνειδητοποιημένη απόπειρα της Ελεονώρας να προσανατολιστεί σε ό,τι ούτως ή άλλως της αξίζει: Το καλό τραγούδι που δεν είναι προορισμένο για μία περιορισμένης διάρκειας «παρέλαση» στα FM.
Αυτό δεν σημαίνει ότι από τα 14 καινούρια τραγούδια (ή μάλλον 13 και το ήδη επιτυχημένο και πραγματικά υπέροχο «Είναι η Αγάπη» του Μίνωα Μάτσα από την τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου της Β.Χίσλοπ «Το Νησί») απουσιάζει ο σύγχρονος ήχος ή περιπτώσεις που θα μπορούσαν άνετα να βαφτιστούν ποπ-κι ας είναι ο όρος, όπως επεσήμανε στην παρουσίαση του δίσκου κι ο Ισίδωρος Πρίντεζης, παρεξηγημένος στην Ελλάδα και επιπλέον λίγο-πολύ περιχαρακωμένος σε ανούσια leitmotif από συνθεσάιζερ και σε ανέμπνευστους στιχουργούς. Εδώ μουσικοί και στιχουργοί είναι μερικοί από τις καλύτερες περιπτώσεις κυρίως της νέας γενιάς: Ο Κώστας Λειβαδάς, το δίδυμο Θέμης Καταμουρατίδης-Γεράσιμος Ευαγγελάτος, αλλά και οι Μαρία Παπαγεωργίου-Σταύρος Σταύρου και Μίνωας Θεοχάρης. Κοντά σ' αυτούς ας προσθέσουμε τον Γιάννη Ζουγανέλη που για χάρη της κόρης του έφτιαξε ένα σύγχρονο βαλς με τους ενδιαφέροντες στίχους της Sunny Μπαλτζή, τον Φίλιππο Πλιάτσικα, την Πηγή Κωνσταντίνου και την Ελεάνα Βραχάλη. Ολοι αυτοί φρόντισαν η Ζουγανέλη να αναδείξει την φωνή της σε πιο χαμηλούς, εσωστρεφείς και ουσιαστικούς τόνους και πιο εσωτερικές ερμηνείες. Να δοκιμαστεί και σε ό,τι πάρα πολύ της πάει: Σύγχρονες εκδοχές λαϊκότροπων τραγουδιών που άλλοτε ανακαλούν την Ζαμπετική μουσική γραφή («Μια Ξεχασμένη Αλήθεια»), άλλοτε το παλιό καλό λαϊκό («Ομηρος»), άλλοτε την Σχολή της Αλεξίου («Μονάχα Εγώ») κι άλλοτε τους δρόμους του νησιώτικου («Η Επιμονή σου» του Κώστα Λειβαδά είναι γι αυτό από τα πιο ενδιαφέροντα τραγούδια του δίσκου). Την εντύπωση του πιο «χειροποίητου» άλμπουμ που σεβάστηκε τους χρόνους και τους όρους δημιουργίας χωρίς να κυνηγάει μάταια τα ούτως ή άλλως «passes» ήθη και έθιμα της δισκογραφίας, ενισχύει η συστράτευση μερικών από τους κορυφαίους δεξιοτέχνες που διαθέτουμε: Μανώλης Καραντίνης (μπουζούκι), Τάκης Φαραζής (πιάνο), Στέλλα Βαλάση (σαντούρι) κ.ά. Και στις εξαιρετικές ενορχηστρώσεις ο Ευριπίδης Ζεμενίδης και ο Λάμπης Κουντουρόγιαννης που κι αυτοί φρόντισαν για την ενότητα του ήχου.
Αλλά και οι στίχοι κατορθώνοντας να αποφύγουν την σοβαροφάνεια από την οποία συχνά πάσχουν όσα τραγούδια φιλοδοξούν να είναι ανθεκτικά συγκλίνουν σε μία κοινή αποστολή: Εξυπηρετούν την εικόνα μίας νέας γυναίκας που ζει κι αναπνέει στο σήμερα.
Φτιαγμένα με ωραια υλικά από δημιουργούς που σέβονται τον εαυτό τους, τα περισσότερα τραγούδια αυτού του δίσκου διεκδικούν ήδη από την πρώτη ακρόαση το δικαίωμα να κατατάσσονται στο «καλό ελληνικό τραγούδι». Και βοηθούν την Ελεονώρα να αποδείξει όχι μόνον ότι διαθέτει την καλύτερη φωνή της γενιάς της αλλά κι ότι αυτή η «Μετακόμιση Τώρα» έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολύ καιρό.
Σταυρός του Νότου
Κάθε Σάββατο
Ώρα έναρξης: 23.30
Τιμές: 12
10 + 2 μπύρα-κρασί, +5 ποτό
2ο ποτό: 8 ή μπύρα-κρασί: 6
Φιάλη (ουίσκι, βότκα, κλπ) ανά 4 ατ.: 110 (κομπλέ),
Μπουκάλι κρασί ανα 2 ατ.: 60 (κομπλέ)
