Εμφανές το χθεσινοβραδινό τρακ της Χαρούλας Αλεξίου, το πρώτο μισάωρο τουλάχιστον, της πρόβας τζενεράλε που έκανε μπροστά σε κοινό, δημοσιογραφικό κυρίως, αλλά και φίλων και συνεργατών της, στο Gazarte. Εμφανές, συγκινητικό και κάπως συμβολικό.
Συγκινητικό γιατί 45 χρόνια στη δισκογραφία και περίπου άλλα τόσα σε στενή επαφή με τον κόσμο δεν άμβλυναν εκείνο το «σαν να είναι η πρώτη φορά», ούτε μετέτρεψαν την σχέση της με το κοινό σε μία άψογη μεν, στυγνά επαγγελματική δε, διεκπεραίωση.
Συμβολικό γιατί καθώς η σκηνή του Gazarte κατεβάζει κυριολεκτικά τους καλλιτέχνες από το βάθρο και τους ξαναβάζει ισοϋψείς, μία ανάσα από τον κόσμο, οι τωρινές της εμφανίσεις (για «Επτά και μία νύχτες» από απόψε και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη μέχρι να συμπληρωθούν 8 παραστάσεις) απαιτούν μ' έναν τρόπο να επιστρέψει πίσω στο χρόνο όταν ακόμα δεν υπήρχαν για εκείνη οι μεγάλες σκηνές, τα μεγάλα θέατρα κι οι γιγαντιαίες διαστάσεις της επιτυχίας. Τότε που υπήρχε η αμεσότητα της επαφής, η πιο «γυμνή» ερμηνεία και το αμιγές συναίσθημα.
Αλλά ευτυχώς αυτό το τελευταίο παρέμεινε σταθερός άσσος στο μανίκι της Αλεξίου. Γνήσιο συναίσθημα που της επιτρέπει ακόμα κι όταν η φωνή της σπάει και υποχωρεί, δοκιμασμένη από το άγχος, όπως ακριβώς συνέβη στην πρόβα, να υπερβαίνει το εμπόδιο και να εξομολογείται αυθεντικά και άμεσα το πρόβλημα. «Μην γράψετε εσείς οι δημοσιογράφοι ότι από το τρακ η φωνή μου δεν έβγαινε στην αρχή», ζήτησε χθες λίγο γελαστή, λίγο συγκινημένη. Το γράφουμε ωστόσο γιατί εν προκειμένω η κατάστασή της και η εξομολόγησή της είναι μετάλλιο στο πέτο της.
Η χθεσινή Χαρούλα έδωσε ξανά ένα μάθημα υψηλής καλλιτεχνικής αρετής. Δεν έχει τόσο σημασία το γεγονός ότι η φωνή της δεν έχει ακριβώς πια την καλογυαλισμένη πατίνα του νεώτερου εαυτού της. Παραμένει η χοϊκότητα της ερμηνείας της, εκείνη που την έκανε πάντα να τραγουδάει σαν να παίρνει ενέργεια απευθείας από τα βάθη αυτής της γης και του μουσικού μας DNA. Και καθώς η υποχώρηση της φωνητικής ισχύος σε κάποιες κλίμακες έχει αντικατασταθεί από ακόμα μεγαλύτερη εσωτερικότητα, υπευθυνότητα και προσοχή στην ερμηνεία και σε όλες τις παραμέτρους του live, ιδού και η επιβεβαίωση του ρητού που διδάσκει πώς όταν κάτι χάνεις μπορεί και να κερδίζεις κάτι άλλο εξίσου σημαντικό.
Ενα ακόμα αδιαπραγμάτευτο προσόν της παράστασης είναι βέβαια η μπάντα. Σ' αυτή την περίπτωση οι Nouvelle Sextete είναι το καινούριο «βαφτιστικό» που συστήνει έξι πολύ γνωστούς δεξιοτέχνες, έξι περιπτώσεις σπουδαίων σολίστ που κινούνται με άνεση μεταξύ του παραδοσιακού και της τζαζ, του έντεχνου και του λαϊκού, λειτουργώντας ως ένα άψογο σύνολο αν και την ίδια στιγμή διατηρούν την αξιοθαύμαστη σολιστική αυτονομία τους. Είναι οι Θωμάς Κωνσταντίνου (ούτι, κιθάρα, μαντολίνο, λαούτο), Σωτήρης Λεμονίδης (πιάνο και πλήκτρα), Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος (κλαρίνο, φλάουτο και Caval), Δημήτρης Τσάκας (Soprano και alto σαξόφωνο, κλασική κιθάρα και φλάουτο), Κώστας Κωνσταντίνου ( κοντραμπάσο), Κώστας Μερετάκης (νταρμπούκα, μπεντίρ, ντέφια, ταμπούρο, στάμνα, χακόν, νταούλι κ.α ). Σύνολο, 20 μουσικά όργανα και χιλιάδες μαγικοί ήχοι στην υπηρεσία μίας world-music μουσικής πρότασης που τραγουδάει ωστόσο μόνο ελληνικά και μίας ευφυούς ενορχήστρωσης, κομμένης και ραμένης στα ηχητικά και χωροταξικά μέτρα του Gazarte.
Αναλόγως ευφυές και το πρόγραμμα που απ' την αρχή έως και τα ανκόρ διατηρεί ως κεντρικό άξονα τα τραγούδια από το καινούριο άλμπουμ «Τρίπλα» με 14 τραγούδια όλα σε ανέκδοτους μέχρι πρότινος στίχους του Μανώλη Ρασούλη και μουσικές των Βάσως Αλαγιάννη, Πέτρου Βαγιόπουλου, Χρήστου Νικολόπουλου, Leon Y. Poliker, Ορφέα Περίδη, αλλά και της ίδιας της Χαρούλας. Σφήνες σ' αυτά που ακούγονται με όλη τη γνησιότητα της πλούσιας λαίκής ενορχήστρωσης που θα έκανε τον Ρασούλη ευτυχισμένο, λέγονται και τα άλλα, παλαιότερα και αγαπημένα του ρεπερτορίου της: «Δι Ευχών» (Αντύπας-Νικολακοπούλου), «Μια πίστα από φώσφορο» (Μικρούτσικος-Νικολακοπούλου), «Μανούλα μου» (Χατζιδάκις-Καμπανέλης) κ.ά. Και βέβαια τα ολόδικά της: «Η μπαλάντα της Ιφιγενειας», «Για ένα τανγκό», «Δεκατρείς φωτιές», «Οι φίλοι μου χαράματα»...
Εννοείται πώς το φινάλε (πριν τα ανκόρ) ανήκει στο «Ολα σε θυμίζουν». Μανώλης Ρασούλης-Μάνος Λοϊζος. Αλλωστε κι αυτή η μουσική παράσταση που μοιάζει να είναι ό,τι καλύτερο έχει κάνει η κορυφαία ερμηνεύτρια τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο έχει πρωταγωνιστή τον Ρασούλη, αλλά είναι φτιαγμένη από υλικά που προέρχονται από τα στιχουργικά θραύσματα του αριστουργηματικού τραγουδιού που πρωτόπε η Χαρούλα το 79. Εχει «πρόσωπα και λόγια και τ όνειρο που τρίζει» και βέβαια «απλά κι αγαπημένα, πράγματα δικά σου, καθημερινά..», όσα δηλαδή μας είναι απολύτως απαραίτητα, ειδικά αυτή την εποχή.
Gazarte
Βουτάδων 32-34
Γκάζι
Ώρα έναρξης: 21.00
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη
3, 4, 10, 11, 17,18, 24 και 25 Απριλίου 2013
Τιμές εισιτηρίων
A ζώνη: 45 ευρώ
Β ζώνη: 35 ευρώ
Γ ζώνη: 25 ευρώ
Όρθιοι: 15 ευρώ
*** Τα εισιτήρια είναι θεάματος & δεν περιλαμβάνουν ποτό.
