Την ως τώρα πορεία του στο ελληνικό τραγούδι θα τη χαρακτήριζα ανεπιφύλακτα ως μια κατάθεση ευαισθησίας. Ο Δημήτρης Μαραμής, ακολουθώντας το πλατωνικό «μουσικήν ποίει και εργάζου», μετά τις «Σκηνές από βουβή ταινία», τις «Κυριακές μες στο χειμώνα», το «Σκοτεινό έρωτα», και τα «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα», κυκλοφόρησε πρόσφατα τον πέμπτο προσωπικό του δίσκο -το «Ταγκό για τρεις»- και μ αυτή την αφορμή είχαμε μαζί του μια σύντομη συνομιλία:
Πώς γεννήθηκε Το «Ταγκό για τρεις» και πώς θα ορίζατε την ταυτότητά του;
Το ταγκό Για Τρεις είναι ένα έντονα ερωτικό τραγούδι σε στίχους Μιχάλη Γκανά, μία σκηνή ζήλειας και κτητικότητας, μία μουσική πάθους που ερμηνεύεται από την Κορίνα Λεγάκη.
Επίσης περιέχει μέσα του ως σύνθεση τρία ανεξάρτητα μουσικά θέματα, γεγονός που το φτάνει στα όρια του ως φόρμα τραγουδιού. Για αυτό το λόγο υπάρχει και ως ορχηστρικό κομμάτι στο δίσκο, χωρίς λόγια. Το τραγούδι αυτό έδωσε τον τίτλο σε ολόκληρο το βιβλίο - CD που περιέχει μέσα άλλα τέσσερα τραγούδια. Άλλα δύο του Μ. Γκανά, ένα σε ποίηση Κ. Γ. Καρυωτάκη κι ένα σε ποίηση Μ. Πολυδούρη.
Μιλήστε μας για τη συνάντησή σας με τον ποιητή Μιχάλη Γκανά
Ο Γκανάς είναι πρώτον ένας από τους μεγάλους Έλληνες ποιητές. Είναι όμως κι ένας σεμνότατος και γλυκύτατος άνθρωπος. Όταν τον πήρα τηλέφωνο, γνώριζε ήδη τη δουλειά μου, και την εκτιμούσε πολύ. Οπότε μετά όλα κύλησαν ήρεμα και δημιουργικά. Ο ένας χάριζε χαρά στον άλλον.
Τι ήταν αυτό που «βρήκατε» στη φωνή της Κορίνας Λεγάκη και την επιλέξατε για να ερμηνεύσει τα συγκεκριμένα τραγούδια;Η Κορίνα έχει ταλέντο, έχει πείσμα σε αυτό που κάνει, κάνει αυστηρές επιλογές, εργάζεται σκληρά, και ανήκει στους ιδανικούς ερμηνευτές των τραγουδιών μου. Διαθέτει μία θεατρικότητα στις ερμηνείες της, και στην παρουσία της. Αυτό ήδη είναι αρκετό για να με πείσει.
Έχετε, ήδη, μια δεκαετία στο χώρο του τραγουδιού. Αν σας ζητούσα μια πρώτη γεύση αυτής της πορείας, τι θα λέγατε;
Έχω επιλέξει το δρόμο της υπομονής. Δεν έγινε ποτέ τίποτα απότομα ή γρήγορα. Όλα κυλούν αργά, και μάλλον σταθερά. Επίσης είμαι πιο ήρεμος πλέον γιατί δεν περιμένω κανενός είδους στήριξη και την υπόθεση την έχω πάρει εγώ στα χέρια μου. Δεν γράφω έτσι κι αλλιώς μουσική για κατανάλωση αλλά πρώτα για την προσωπική μου απόλαυση και για τις ιδιωτικές στιγμές ευαίσθητων ακροατών.
Πότε νιώθετε να χτυπά πιο δυνατά η καρδιά σας; Όταν γράφετε μουσική για το κινηματογράφο και το θέατρο ή όταν τα τραγούδια σας προορίζονται για τη δισκογραφία;
Πάντα χτυπά δυνατά όταν γράφω. Γιατί ζω έντονα εκείνη τη στιγμή που γράφω, και δεν με απασχολεί το αποτέλεσμα που θα είναι όταν η μουσική θα έχει ολοκληρωθεί κι απλώς θα εκτελείται με κάποιον τρόπο.
