Βάζω και στοίχημα. Αν ρώταγε κάποιος 100 ακροατές ποιά είναι εδώ και χρόνια «Η αγκαλιά, η μεγάλη» του ελληνικού τραγουδιού, ο Σταμάτης Κραουνάκης θα ήταν στην κορυφή του καταλόγου. Αλλωστε το πληθωρικό συναίσθημα πολλοί του το 'χουν αναγνωρίσει και κάποιοι του το 'χουν καταλογίσει. Αναμενόμενο σύμπτωμα και εσχάτως βαθύτατα πολιτικό: Ο λόγος για τον οποίο οι περισσότερους σε ξεχωρίζουν και σε εμπιστεύονται, χρησιμοποιείται από κάποιους άλλους ως το τρωτό σημείο στο οποίο επιχειρούν να σε πλήξουν. Το καινούριο πρόγραμμα της «Σπείρα-Σπείρα» και του Κραουνάκη, στη «Χελώνα» λειτουργεί όμως ως ασπίδα απώθησης διαφόρων ειδών... πληγμάτων.
Και μάλιστα ασπίδα για τους πληττόμενους ένθεν και ένθεν. Και πάνω στην σκηνή όπου φτάνει αναλόγως πληθωρική η αγάπη και η αποδοχή του κοινού. Και κάτω από τη σκηνή όπου ο ακροατής εξοπλίζεται με το ακριβό αίσθημα ενός πολύτιμου ρεπερτορίου και την ακριβότερη βεβαιότητα του συν-ανήκειν. Αλληλεγγύη λέγεται. Επίσης λέγεται σκέψεις που ακούγονται δυνατά και ειλικρινά. Επίσης λέγεται βαθιά πολιτική συνείδηση και ανάληψη της ευθύνης. Και τέλος λέγεται συγκίνηση και συμμετοχή και στο τέλος μια σκέψη «δεν μπορεί ρε γαμώ το. Θα τα καταφέρουμε». Γιατί όπως προέβλεπαν Κραουνάκης και Νικολακοπούλου ήδη από το 85, «η Σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα/σαν ταξιδάκι αναψυχής μ ένα κρυμμένο τραύμα». Βέβαια τωρα που εξέλιπαν τα ταξιδάκια αναψυχής και τα τραύματα δεν είναι πια κρυμμένα, οι υπαινιγμοί δεν αρκούν. Γι' αυτό και σ' αυτό το κυρίως μουσικό πρόγραμμα (ή να το πούμε καλύτερα μουσικο-πολιτικό;) δεν υπάρχουν τέτοιοι. Ολα λέγονται ξεκάθαρα κι ωραία. Ολα, τραγούδια και απόψεις. Τα τραγούδια είναι κυρίως εκείνα που ψήφισαν στα social media όσοι ακροατές ανταποκρίθηκαν στην σχετική πρόσκληση της ομάδας. Εννοείται πώς ξεκινούν απτην αρχή της δισκογραφικής σταδιοδρομίας του αειθαλούς διδύμου της νεότητας και της ωριμότητάς μας Κραουνάκη-Νικολακοπούλου και φτάνουν μέχρι το σήμερα, τιμώντας και τις χωριστές τους πορείες. Εννοείται πώς παρεισφρέουν κι άλλα τραγούδια, του όλο και πολυτιμότερου Χατζιδάκι π.χ. ή απρόβλεπτα το «Υπάρχω» που αποσυνδέεται από την φωνή του Καζαντζίδη, γίνεται τζαζ και παραδίδεται στην Κρινιώ Νικολάου σε μία διασκευή απίστευτα τολμηρή κι ωστόσο εξαιρετική. Guest-star φέτος της «Σπείρα-Σπείρα» η Νικολάου, μαζί με την Αναστασία Έδεν, τραγουδούν, παίζουν κιθάρα και πιάνο η μία, άρπα η άλλη και γενικώς ενσωματώνονται πλήρως στην ανδροκρατούμενη ομάδα, αλλάζοντας ρόλους και στίχους. Δεν χρειάζεται παρά ένα ελάχιστο. Μια σειρά λαμπάκια γίνεται ολόκληρο λιμάνι, δύο ντενεκέδες, κρουστά ή κάθισμα κατά περίσταση. Η πολυτέλεια του ήσσονος, εφαρμόζεται φυσικά και στις τιμές: 15-10 ευρώ η είσοδος, 7-4 ευρώ το ποτό. Κι ας είναι η ομάδα δέκα νοματαίοι, όλοι επί 3ωρο στην σκηνή ή μάλλον στην ξύλινη ράμπα που διασχίζει την αίθουσα μία ανάσα από το κοινό.
Κι ο Κραουνάκης; Αυτή η περσόνα της Αθήνας με το βουερό μηχανάκι και το θορυβώδες στόμα; Αυτός ο «λήσταρχος Νταβέλης» που η κούτρα του κατεβάζει υπέροχα τραγούδια και τσουχτερά λογάκια προορισμένα να χαστουκίζουν όλες τις πολιτικές παρειές; Δεν γλιτώνει κανείς. Κωμικοτραγικά βελάκια εκτοξεύονται εύστοχα προς πάσα πολιτική κατεύθυνση και ιδεολογία. Με την τόλμη και την εμμονή μίας σύγχρονης αριστοφανικής ματιάς, με το DNA της παράδοσης του Μποστ αλλά και του Γιώργου Μαρίνου, της επιθεώρησης και της Ελληνοφρένειας, το χαρμάνι είναι ως συνήθως μοναδικό και ο διάολος αποφασισμένος να τους πάρει και να τους σηκώσει όλους: Από την κυβερνητική «τρόικα» με ειδικά «αφιερώματα» στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και σε βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, μέχρι την Αλέκα και τον Αλέξη. Και ο επίλογος οργισμένος. «Θέλω την χώρα μου πίσω». «Η ελπίδα δεν είναι Φιλιππινέζα. Τελειώσαμε με την ελπίδα. Τωρα πράξεις». Εννοεί ο Κραουνάκης πράξεις αλληλεγγύης, αυτο-οργάνωσης, αυτοδιαχείρισης και συλλογικότητας. Χρόνια άλλωστε δεν μας προετοίμαζε γι αυτα; Τυχαία έγραφαν με την Νικολακοπούλου εκείνο το «Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει, πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί». Η το άλλο: «Όταν έχω εσένα αντέχω, πάω δίπλα στον γκρεμό το ξέρω, έχω ένα χέρι να πιαστώ»; Το μήνυμα είναι σαφές. Ο γκρεμός είναι εδώ. Οποιος θέλει πηδάει κι όποιος θέλει πιάνεται. Είναι θέμα επιλογής.«Η ΑΓΚΑΛΙΑ Η ΜΕΓΑΛΗ»
Ένα μεγάλο μουσικό ταξίδι αγάπης και συντροφικότητας στη «Χελώνα»
«ΧΕΛΩΝΑ»
Δεκελέων 26 Γκάζι (2 βήματα από το μετρό του Κεραμεικού)
Τηλέφωνο: 216-9002000 & 2001
Παραστάσεις: Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 10 μ.μ.
Τιμές Εισιτηρίων
Γενική είσοδος 15 ευρώ
Νεανικό (έως 26 ετών) 10 ευρώ
Κάτοχοι Persona Κάρτα 10 ευρώ
Τιμή ποτού 7 ευρώ
Τιμή μπύρας, κρασιού 4 ευρώ
Τιμή αναψυκτικού 3 ευρώ
