ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ HEAVY METAL

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ HEAVY METAL

Άλμπουμ που αξίζουν...

Διαβάστε κι εδώ το 1ο μέρος με τα metal άλμπουμ τελευταίας  


Οι αγαπημένοι μου PAPA ROACH κυκλοφορούν τον καινούργιο τους δίσκο The Connection και διατηρούνται σε ένα πολύ αξιοπρεπές επίπεδο. Χωρίς να προσφέρουν κάτι νέο, ούτε φθάνουν τις πρώτες ανεπανάληπτες τους δουλειές, τουλάχιστον όμως μας χαρίζουν έναν δίσκο που ακούγεται ευχάριστα χωρίς fillers.

Oι P.O.D επιστρέφουν μετά από χρόνια με έναν δίσκο που μας θυμίζει τα σχετικά πρόσφατα αριστουργήματα του παρελθόντος. Το Murdered love είναι πολύ αξιόλογη δουλειά που θα αρέσει στους φίλους τους. Μιας και βρισκόμαστε στον nu metal ήχο, πολύ μέτριο είναι το album των ΙLL NINO «Epidemia», μια μπάντα που αν μι τι άλλο έχει γράψει μερικούς σπουδαίους δίσκους στο είδος αυτό.

Στον χώρο του κλασσικού metal ήχου, οι Καναδοί CAULDRON έχουν εδώ και χρόνια αποδείξει ότι έχουν τα φόντα για μια ανερχόμενη καριέρα. Με τον τρίτο τους δίσκο Tommorows lost τα καταφέρνουν για άλλη μια φορά θεσπέσια, και αναδεικνύονται σε μια μπάντα πρώτης γραμμής για αυτόν τον ήχο.

Οι KISS επέστρεψαν με τον εικοστό studio δίσκο της 40χρονης πορείας τους με έναν δίσκο που κοιτά τις 70'ς ρίζες τους. Το Monster έχει καλά κομμάτια και νομίζω  ότι στέκεται αξιοπρεπέστατα ανάμεσα στο σύνολο της δισκογραφίας τους. Άλλωστε για μια μπάντα με τέτοια προσφορά μετά από τόσα χρόνια, το ζητούμενο είναι να μας προσφέρει καλά albums και νομίζω ότι αυτό το κατάφεραν για άλλη μια φορά.

Δύο από τα αριστουργήματα της χρονιάς που έπρεπε να περιμένουμε τον Οκτώβριο για να κυκλοφορήσουν. Ο λόγος για το Riitiir των ENSLAVED και το The parallax ΙΙ: Future sequence των ΒΕΤWΕΕΝ THE BURIED AND ME. Διαφορετικός ήχος μεταξύ τους αλλά και τα δύο προοδευτικά ακούσματα που κοιτάζουν το μέλλον αυτής της μουσικής και απαιτούν τον χρόνο σας που σίγουρα δεν θα πάει χαμένος. Και τα δυο στο top 20 του 2012 χωρίς αμφιβολία.

 Ο χαρισματικός Devin Townsend επιστρέφει και αυτός με τους DEVIN TOWNSEND PROJECT και το Epicloud, έναν πολύ καλό δίσκο που διαθέτει και την μαγευτική φωνή της Αnneke να στολίζει τα κομμάτια.

Οι Σουηδοί SISTER SIN είναι από τα πολύ αξιόλογα ονόματα του κλασσικού heavy metal ήχου. Με τον καινούργιο τους δίσκο Now and forever διατηρούν την πολύ καλή τους πορεία στον χώρο και ελπίζω να γίνουν ευρύτερα γνωστοί.

Οι Καναδοί DANKO JONES εδώ και χρόνια προσφέρουν πολύ αξιόλογους hard rock δίσκους και το καινούργιο Rock n roll is black and blue δεν αποτελεί εξαίρεση. Το κακό είναι στην χώρα μας λίγοι δυστυχώς τους έχουν πάρει είδηση. Ας ελπίζουμε ότι με τον νέο δίσκο αυτό να αλλάξει.  

Οι Βετεράνοι doomsters MY DYING BRIDE επιστρέφουν μετά από το περσινό ep με το ολοκαίνουργιο Α map of all our Failures. H ποιότητα της μπάντας παραμένει ακλόνητη κάθε φορά που βγάζουν δίσκο και για όλα αυτά τα χρόνια. Οι φίλοι του doom/death ήχου αξίζει να προσέξουν επίσης τους Αμερικανούς  DAYLIGHT DIES και τον καινούργιο δίσκο τους Frail becoming, μια μπάντα που η στήλη την παρακολουθεί με ενδιαφέρον και την προτείνει ανεπιφύλακτα.

Οι Γερμανοί MOB RULES είναι από τα καλύτερα σχήματα στον euro-power  ήχο τα τελευταία δέκα χρόνια. Οι δουλειές τους αξίζουν όλες ανεπιφύλακτα και ο νέος τους δίσκος Cannibal nation δεν αποτελεί εξαίρεση. Σε έναν χώρο που η μετριότητα κυριαρχεί και ο κορεσμός έχει επέλθει εδώ και χρόνια, η παρουσία των MOB RULES είναι  ευτύχημα.

Με νέο δίσκο επιστρέφουν και οι Βετεράνοι DOKKEN, το Broken Bones είναι πολύ καλό και κυκλοφορεί κάτω από την ταμπέλα της  Frontiers. Οι φίλοι τους στην χώρα μας, που είναι αρκετοί,  θα τον έχουν ήδη αγοράσει φαντάζομαι.

Ο Steve Harris, o ιθύνον νους των IRON MAIDEN αποφάσισε μετά από τόσα χρόνια πορείας του με την μπάντα να μας παρουσιάσει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, Δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο, οπότε το British Lion απευθύνεται μόνο σε όσους θέλουν να έχουν τα άπαντα του αρχηγού!

Τέλος, οι αναγεννημένοι και αγαπημένοι WARRIOR SOUL επιστρέφουν με το Stiff Middle Finger, o δεύτερος δίσκος τους μετά την επανασύνδεση. Καλή δουλειά και ειλικρινής , θα μπορούσαν να έλειπαν μόνο μερικά κομμάτια που θα είχαν πιο ταιριαστή θέση στους προσωπικούς δίσκους του Kory Clarke.

COHEED AND CAMBRIA, KAMELOT, STONE SOUR, GRAVEYARD, AEROSMITH, SOUNDGARDEN, THE SWORD και πολλά άλλα την επόμενη φορά.