Μια συνομιλία με το Μιχάλη Τσαντίλα, με αφορμή την πρώτη δισκογραφική του εργασία «Σκιά στο μυαλό».
Ποια είναι η «ταυτότητα» των τραγουδιών του δίσκου; Γιατί σε κάποια τραγούδια επέλεξες τον αγγλικό στίχο;
Τα έντεκα τραγούδια του δίσκου γράφτηκαν μέσα σε μια δεκαετία, μεταξύ 1998 και 2007, και επομένως το στυλ και η θεματολογία τους ποικίλλει. Πολλά από αυτά βασίζονται σε πράγματα που έζησα, αλλά υπάρχουν και κάποια λίγα στα οποία μπήκε μπροστά η φαντασία. Θέλαμε, ο Κώστας Παρίσης κι εγώ, τα έντεκα αυτά κομμάτια, που επιλέχθηκαν από ένα σύνολο πολύ περισσότερων, να παρουσιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερες πλευρές του ύφους μου, αλλά ταυτόχρονα να λειτουργούν και ως σύνολο. Ελπίζω να το πετύχαμε σε κάποιο βαθμό. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, το άλμπουμ αφήνει να φανούν και οι μουσικές επιρροές μου, οι οποίες προέρχονται κυρίως από τον ποπ και ροκ χώρο της δυτικής μουσικής, αλλά και από το ελληνικό τραγούδι διαφόρων περιόδων. Σχετικά με τον αγγλικό στίχο, όπου τον έχω χρησιμοποιήσει, δεν τον επέλεξα εκ των προτέρων, αλλά με οδήγησε εκεί ο τρόπος που γράφω. Συνήθως μού προκύπτουν πρώτα οι μελωδίες και στη συνέχεια, μέσα από τους φθόγγους, αρχίζω σιγά σιγά να «ακούω» σκόρπιες λέξεις και να χτίζω τα λόγια, κάπως σαν να συμπληρώνω παζλ. Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις, λοιπόν, οι μελωδίες με οδήγησαν σε αγγλικό στίχο, πράγμα το οποίο είναι λογικό αφού και πολλά ακούσματα έχω από Βρετανούς και Αμερικανούς καλλιτέχνες αλλά και μια ιδιαίτερη σχέση και τριβή με την αγγλική γλώσσα.
Στο δίσκο υπάρχει και η μελοποίηση του ποιήματος «Ήθελα» του Νίκου Καββαδία. Μίλησέ μας γι αυτό.Ντρέπομαι που το λέω, αλλά δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με την ποίηση. Ίσως φταίει το σχολείο και ο στείρος τρόπος με τον οποία μας έβαζαν να την προσεγγίσουμε. Με την ποίηση του Καββαδία ήρθα σε επαφή, όπως και οι περισσότεροι, μέσω των μελοποιήσεων του Θάνου Μικρούτσικου κυρίως, αλλά και άλλων καλλιτεχνών. Το συγκεκριμένο ποίημα είναι από τα λιγότερο γνωστά καθώς δεν εντάχθηκε σε κάποια από τις ποιητικές συλλογές του και είχε δημοσιευτεί με το ψευδώνυμο «Πέτρος Βαλχάλας» που χρησιμοποιούσε ο ποιητής. Μου το έδειξε κάποτε το κορίτσι με το οποίο ήμουν ερωτευμένος ως φοιτητής και αμέσως ένιωσα μεγάλη ταύτιση με όσα έλεγε και ότι θα μπορούσε να γίνει τραγούδι. Πράγματι, τα Χριστούγεννα του 1998, στη Σπάρτη, κάθισα με την κιθάρα και το δούλεψα λέξη-λέξη, προσπαθώντας η μελωδία να αποδίδει όσο γίνεται πιο πιστά την ατμόσφαιρα των στίχων. Δεν ξέρω αν το πέτυχα, πάντως το κορίτσι το κέρδισα και μάλλον το ποίημα βοήθησε σε αυτό.
Η «Σκιά στο μυαλό» είναι το πρώτο σου άλμπουμ. Πόσο εύκολα ή πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα ως εδώ και πώς βλέπεις την παρουσία σου στο χώρο του τραγουδιού από δω και πέρα;
Σίγουρα δεν ήταν εύκολα τα πράγματα μέχρι στιγμής, ούτε προβλέπεται να γίνουν ευκολότερα στη συνέχεια. Το να κυκλοφορήσεις σήμερα ένα άλμπουμ σε φυσική έκδοση απαιτεί πολλή προσπάθεια, τρέξιμο και χρήματα. Παρά τις δυσκολίες πάντως, δεν μετάνιωσα σε καμιά περίπτωση, καθώς αυτό αποτελούσε το μεγαλύτερο όνειρο που έκανα ποτέ. Και σίγουρα διευκόλυνε τα πράγματα η εποπτεία των ηχογραφήσεων από τον Κώστα Παρίση και το «τρέξιμο» της έκδοσης από τον Θανάση Συλιβό. Σε ό,τι αφορά τη συνέχεια, η θέλησή μου είναι να συνεχίσω να κυκλοφορώ άλμπουμ, είτε σε φυσική είτε σε ψηφιακή μορφή. Υπάρχει αρκετό υλικό που περιμένει στην ουρά και πολλές ιδέες που προκύπτουν συνεχώς. Καλά να είμαστε, θα τα ξαναπούμε.
