Υπάρχει ένα ερώτημα που δεν εμπεριέχεται στο «λεξιλόγιο», στη φρασεολογία των θεατών, των συναυλιών, του εξωτερικού: «Ήταν καλός ο ήχος;». Δεν το αναρωτήθηκαν οι ξένοι φαν της μουσικής, δεν ρώτησαν κάτι τέτοιο και δεν το ρωτούν ποτέ. Είναι κάτι που δεν το έχουν σκεφτεί, είναι κάτι που δεν τους απασχόλησε ως... ζήτημα. Αντιθέτως στην Ελλάδα και ιδίως στις καλοκαιρινές συναυλίες σε ανοιχτούς χώρους, υπάρχει κάποια φράση που ακούστηκε μία και μοναδική φορά πριν από πέντε-έξι-επτά-οχτώ χρόνια: «Είχε καλό ήχο» (χωρίς ερωτηματικό στο τέλος). Έκτοτε δεν υπάρχει κανένας άλλος μετά από ελληνική συναυλία που να έβαλε τις συγκεκριμένες λέξεις στην ίδια... σειρά (και χωρίς ερωτηματικό στο τέλος)Έξω, τα sold out είναι τέτοιου τύπου που αν τα δουν κάποιοι -συγκεκριμένοι- έλληνες διοργανωτές θα αλλάξουν επάγγελμα από τη ντροπή τους. Εκεί το sold out είναι «ανθρώπινο», εδώ είναι «απάνθρωπο». Και φυσικά επικίνδυνο για την ασφάλεια όλων μας...
Σε όλα τα πολιτισμένα μέρη του κόσμου υπάρχει κατάλληλη σήμανση έξω από τους χώρους των συναυλιών. Μπάνερ και αφίσες, αλλά και άνθρωποι με τηλεβόες. Να καθοδηγούν το κοινό στις θύρες όπου βρίσκονται οι θέσεις για τα εισιτήριά τους. Και, επίσης, το ευγενικό προσωπικό γνωρίζει που και πώς να σε βοηθήσει. Εδώ, συνήθως, ούτε σήμανση υπάρχει ενώ και οι σεκιούριτι το βλέπουν σαν ευκαιρία, όχι να συνδράμουν στην κατάσταση, αλλά να πουλήσουν... εξουσία. Και τζάμπα μαγκιά. Ρωτάγαμε προχθές προς τα πού πρέπει να κατευθυνθούμε για την αρένα και δεν γνώριζαν καν να μας απαντήσουν... Ούτε το χέρι δεν σήκωναν να μας δείξουν προς τα 'κει ή προς τα 'δω (ή και προς τον... ουρανό τέλος πάντων). Αλλά κάπου, όχι στο πουθενά. Έξω, τις συναυλίες τις διοργανώνουν άνθρωποι που γνωρίζουν το αντικείμενο και εκπαιδεύονται διαρκώς πάνω σε αυτό. Εδώ, έχω την αίσθηση πως τις κάνουν κάποιοι που επιμένουν να ακολουθούν κουτοπόνηρες πρακτικές όπως κάτι βλαχοδήμαρχοι που γνωρίζω στις κωμοπόλεις της Πελοποννήσου. Λες και βρισκόμαστε στη δεκαετία του '80 ακόμα και δεν έχουμε ταξιδέψει στην (Άγρια;) Δύση να παρακολουθήσουμε κι εκεί live...
Στο εξωτερικό η σκηνή, το stage, δεν μετακινείται προς τα πίσω όσο μεγαλώνει η ζήτηση για εισιτήρια. Τυγχάνει να παραμένει στη θέση της, δεν μετακομίζει στην άλλη άκρη του γηπέδου και όποιος μπορεί από τους θεατές, ας δει... Είτε βρίσκεσαι στα πλάγια του ΟΑΚΑ, εκατέρωθεν της σκηνής (και βλέπεις κάτι μαύρα πανιά - όπως τα μαύρα πουλιά της δυστυχιάς), είτε βρίσκεσαι ακριβώς απέναντι, κάπου εκεί στο βάθος, στον ορίζοντα (και δεν βλέπεις την τύφλα σου)...
Ακόμα θυμάμαι τις συναυλίες που διοργάνωσε ο Ντέμης Νικολαΐδης και η Eleven. Αποτελούσαν οι περισσότερες εξ' αυτών, άψογες διοργανώσεις. Και δεν ήταν, δεν είναι, ο μοναδικός promoter που κάνει σωστά τη δουλειά του, έτσι; Ειδικά του Santana η συναυλία ήταν sold out μέρες πριν την διεξαγωγή της και, όμως, το ΟΑΚΑ έμοιαζε σαν... άδειο στο τέλος. 25 χιλιάδες εισιτήρια είχε πει πως θα διαθέσει η εταιρία, δεν έδωσε ούτε ένα εισιτήριο παρά πάνω. Κι αυτός, όμως; Ε, μα; Να μην μετακινήσει τη σκηνή τρία-τέσσερα μέτρα πιο πίσω ώστε να κόψει 500 εισιτήρια παραπάνω; Να επιμένει να την αφήνει στο κέντρο του γηπέδου; Καρφωμένη την είχε;
Στο εξωτερικό, σε τόσο μεγάλες συναυλίες (όπως των Peppers), τα video wall είναι τεράστια, ικανά να «καλύψουν» όλο τον χώρο. Στην Ελλάδα ορισμένοι διοργανωτές μοιάζουν σαν να φέρνουν τις τηλεοράσεις plasma που έχουν στο σπίτι τους. Δεν βάζουν τουλάχιστον μαζί και τους αποκωδικοποιητές της Nova να δούμε και κανένα ποδοσφαιρικό ματς;Όλα ξεκινούν από το σεβασμό που δείχνεις απέναντι στο κοινό. Στην προχθεσινή συναυλία των Peppers είχαν παράπονα όλοι. Και όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι. Κι αυτοί που βρίσκονταν στην front of stage, και οι θεατές της αρένας, κι εκείνοι που ήταν στις κερκίδες, μέχρι και οι VIP έφτασαν να διαμαρτύρονταν. Δεν έχουμε μάθει αν εξέφρασαν παράπονα και οι ίδιοι οι Peppers. Δεν μπορεί, κάτι θα τους έτυχε και αυτών, είμαι σχεδόν πεπεισμένος...
Στη φωτογραφία (κυκλοφορεί στο twitter), βλέπετε τον κόσμο να συνωστίζεται προς την έξοδο της αρένας, με το πέρας της συναυλίας. Την ίδια ώρα οι κερκίδες -όπως φαίνεται- έχουν σχεδόν αδειάσει. Υπομονή λοιπόν...
(Περισσότερα στο Other Side)
Με την απαραίτητη υποσημείωση πως ο Νίκος Λώρης της Didi Music, της εταιρίας που είναι υπεύθυνη για την... εξαιρετική διοργάνωση της συναυλίας των Red Hot Chili Peppers, επιμένει να υποστηρίζει σε γνωστούς (προφανώς και μη γνωστούς) επαγγελματίες του χώρου των media ότι τα «παίρνω» από άλλους promoters. Να δικαιολογήσω λοιπόν κι εγώ το μισθό μου, μην πάνε χαμένα τόσα χρήματα... Κάθε μήνα τρέχω στα λογιστήρια, τόσος κόπος και αποστάσεις...
