Έτρεχα να προλάβω. Μια συνάντηση με φίλους με «καθυστέρησε» και έπρεπε να πατήσω λίγο παραπάνω το γκάζι. Γκάζι είπα; Στο Γκάζι πήγαινα. Με πιάνουν κάτι άγχη με τις ενάρξεις των συναυλιών. Δεν θέλω να τις χάνω. Έλα όμως που η χθεσινή κουβέντα αιτία της καθυστερήσεώς μου είχε εξαιρετικό (καλλιτεχνικό και όχι μόνο) ενδιαφέρον. Να μια λοιπόν πάνω στο (δανεικό) μηχανάκι να τρέχω να προλάβω τον Αλκίνοο. Την έναρξη του Αλκίνοου, για να ακριβολογώ. Με περιμένανε και οι φίλοι εκεί και τους είχα «στήσει». Μιλώ για τους αγαπημένους εθελοντές του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος Παιδικής Προστασίας. Του σπουδαίου αυτού ιδρύματος που κάνει εξαιρετική δουλειά, φιλοξενώντας, από το 1889 όταν και ιδρύθηκε άπονα και ορφανά κορίτσια. Θέλω, μάλιστα, να πιστεύω ότι είμαι κι εγώ ένας από αυτούς (τους εθελοντές), ασχέτως αν καταφέρνω να παραβρίσκομαι σε πολύ λίγες από τις δράσεις τους. Στο Χατζηκυριάκειο αφιέρωσε και την χθεσινή συναυλία του ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, συνεπής αρωγός της προσπάθειας του ιδρύματος. Κατά τη διάρκεια, μάλιστα, της χθεσινής βραδιάς οι εθελοντές του ιδρύματος συγκέντρωσαν σχολικά είδη και δωρεές για τα κορίτσια του Χατζηκυριάκειου.
Είχε πολύ κόσμο η χθεσινή (3/9) συναυλία του Αλκίνοου Ιωαννίδη στην Τεχνόπολη. Ο δημοφιλής τραγουδοποιός, συνεπικουρούμενος από τους Γιώργο Κοντραφούρη στα πλήκτρα, Γιώργο Καλούδη στο τσέλο και τη λύρα, Άγγελο Πολυχρόνου στα κρουστα και Νίκο Παραουλάκη στα πνευστά, παρουσίασε ένα χορταστικό πρόγραμμα. Με σωστές δόσεις από τα λεγόμενα «σουξέ», χωρίς όμως να απουσιάζουν και τα πιο «δύσκολα» τραγούδια. Ακούστηκε και η «αγορά του Αλ Χαλίλι» (μουσική στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης), και το «Δε μπορώ» (μουσική στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης), και το «Όσα η αγάπη ονειρεύεται» (μουσική στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης), αλλά και η «Ησυχία» (μουσική στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης) και το «Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ (όταν σε θέλω)» (μουσική στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης) και το «Του Άη Γιωρκού» (παραδοσιακό Κυπριακό) και πολλά άλλα.
Στα highlights της βραδιάς θα έβαζα τις ωραίες ερμηνείες του Αλκίνοου στο τέλος της βραδιάς, όταν μόνο με την κιθάρα του τραγούδησε τον «Αύγουστο» του Νίκου Παπάζογλου και τη «Σιωπή» του Παύλου Παυλίδη από την εποχή των Ξύλινων Σπαθιών. Τέλος, ξεχωριστές στιγμές του προγράμματος και τα τραγούδια «Για την Κύπρο» (μουσική στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος) και «Πατρίδα» (μουσική στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης), με συγγενή αν όχι κοινή θεματολογία μεταξύ τους και τις δυναμικές και φορτισμένες ερμηνείες του Αλκίνοου Ιωαννίδη.
Για άλλη μια φορά πέρασα όμορφα σε συναυλία του Αλκίνοου. Κι ας μην πρόλαβα τελικά την έναρξη.
Οι φωτογραφίες ανήκουν στο φίλο Λευτέρη Σιγαλό
