Αποφεύγω να κολυμπάω σε παραλίες της Αττικής. Περιμένω, παρόλη τη ζέστη, σαν το μαζοχιστή, τις διακοπές μου για να βουτήξω στη θάλασσα. Εκτός λεκανοπεδίου απαραιτήτως. Αυτό το Σαββατοκύριακο, λοιπόν, συνδύασα το τερπνόν μετά του ωφελίμου και παραβρέθηκα στο μικρό θέατρο της Επιδαύρου για να παρακολουθήσω τη μουσική παράσταση που παρουσίαζαν εκεί ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και ο Γιώργος Καλούδης, έχοντας πάρει το πρώτο «μαύρισμα» στην παραλία της Νέας Επιδαύρου. Μολονότι ήμουν προ ημερών στη συναυλία του Αλκίνοου στο θέατρο Βράχων ήθελα να πάω και στην Επίδαυρό (λέτε να έχω γίνει groupie;).
Παρά την αφόρητη ζέστη, το θεατράκι της Επιδαύρου ήταν σχεδόν γεμάτο (στην παράσταση του Σαββάτου 14/7 που παραβρέθηκα) από ένα κοινό που είμαι σίγουρος ότι άρεσε και στον Αλκίνοο. Ένα κοινό ήσυχο και προσηλωμένο στα λόγια, στους ήχους και στα νοήματα των τραγουδιών (κι ας είπε, αστειευόμενος από μικροφώνου, για τους ξένους επισκέπτες, ο τραγουδοποιός να μην στεναχωριούνται αν δεν καταλαβαίνουν τα λόγια γιατί ούτε ο ίδιος αν και τα γράφει δεν κατανοεί τα νοήματά τους). Έχει ένα ιδιαίτερο χιούμορ ο Ιωαννίδης. Ένα διακριτικό και πανέξυπνο ήσυχο χιούμορ που «αναγκάζει» και τους πιο συγκρατημένους να γελάσουν. Και έχει και ένα γαλήνιο πρόσωπο, μια ταπεινότητα στις κινήσεις του και μια σιγουριά, που κερδίζουν και αφοπλίζουν το κοινό. Βλέποντάς τον στη σκηνή, ο ακροατής γαληνεύει. Και μολονότι ξέρει ότι δεν θα ανέβουν πολύ οι τόνοι και δεν θα γίνει διασκεδαστικό το πρόγραμμα, ευχαριστιέται την από σκηνής και τραγουδοποιού προσφερόμενη ψυχαγωγία χαμηλών τόνων.
Το μουσικό μέρος της παράστασης ήταν λιτό, αλλά προσεγμένο. Από τον ήχο (Βαγγέλης Λάππας) και τα φώτα (Κώστας Αλεξίου) μέχρι τα παιξίματα (Γιώργος Καλούδης τσέλο/λύρα, Αλκίνοος Ιωαννίδης κιθάρα/λαούτο και τσέλο σε ένα τραγούδι) και τις επιλογές των τραγουδιών.
Ιδιαίτερες στιγμές του προγράμματος τα τραγούδια:
- «Μεγάλη Πέμπτη»: μία αριστουργηματική μελοποίηση στίχων του Νίκου Γκάτσου από το μάστορα του είδους Χρήστο Τσιαμούλη, που αναδεικνύει η μεστή ερμηνεία του Αλκίνοου Ιωαννίδη.
- «Ο δρόμος σου είσαι εσύ» - «Πέρασμα»(μουσική στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης): με τη συμμετοχή της Αγάπης Παπαμήτσου μιας παραμυθένιας φωνής που μας άφησε όλους (για άλλη μια φορά) μαγεμένους, και
-
Ένα κυπριακό
νανούρισμα που ο Αλκίνοος άφησε για τελευταίο κομμάτι χωρίς
μικρόφωνα και φώτα, κάτω από το καλοκαιρινό
φεγγάρι.
Υ.Γ. Ο τίτλος αυτού του κειμένου έχει αφετηρία την ξυπόλητη εμφάνιση του Αλκίνοου Ιωαννίδη, ο οποίος ήθελε να «συμπαρασταθεί» στην Αγάπη Παπαμήτσου που είχε ξεχάσει τα παπούτσια της και ήταν επίσης ξυπόλητη. Ο Γιώργος Καλούδης ήταν παπουτσωμένος κανονικά.
