Η πρώτη εμφάνιση στην χώρα μας των LYNYRD SKYNYRD, ήταν μια συναυλία που πολλοί από τους εγχώριους φίλους της μπάντας περίμεναν με ανυπομονησία εδώ και μήνες. Το σχήμα -εν αντιθέσει με άλλα ανάλογης ηλικίας- παραμένει ενεργό όχι μόνο στον συναυλιακό τομέα αλλά και στον δισκογραφικό. Κυκλοφορούν τακτικά δίσκους παρόλο που τα τελευταία χρόνια όλο και κάποιο από τα ιδρυτικά μέλη... «φεύγει»για να συναντήσει τους υπόλοιπους στον ουρανό. Όμως οι φίλοι τους γνωρίζουν ότι οι SKYNYRD πέρα από συγκρότημα, είναι... ιδέα. Μια ιδέα που σηκώνει την τιμημένη σημαία του Νότου ψηλά εδώ και σαράντα χρόνια, αγνοώντας τις δυσκολίες και αψηφώντας ακόμα και τον θάνατο!
Οι LYNYRD SKYNYRD ανέβηκαν στην σκηνή του baseball στις 10 παρά τέταρτο και το set τους κράτησε 90 ακριβώς λεπτά. Εδώ, όποια παράπονα εκφράστηκαν ότι θα μπορούσαν να παίξουν λίγο περισσότερο, είναι δικαιολογημένα και δεν επιδέχονται αντίρρησης.
Όμως το γκρουπ ακόμα και σε αυτό το περιορισμένο χρονικό διάστημα παρέδωσε μαθήματα southern rock ήχου. Σε έναν γεμάτο χώρο, μια πράγματι καλοκουρδισμένη μπάντα (η συναυλία τους στην Αθήνα ήταν ο τελευταίος σταθμός της Ευρωπαϊκής τους περιοδείας) και με μέλη, παλιά και καινούργια, όλα άψογα στους ρόλους τους. Ξεχώριζε ο αειθαλής και μοναδικό αυθεντικό μέλος Gary Rossington και ο δυναμικός Rick Medloke (πρώην BLACKFOOT και μέλος των SKYNYRD πριν ακόμα κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο τους).
Από τραγούδια, επίσης, άλλο τίποτα. Μόνο το Skynyrd Νation από τα πρόσφατα και από 'κει και πέρα αποκλειστικά classic ύμνοι της μπάντας: Working for the MCA, I aint the one, That smell, Whats your name, Down South Jukin, Saturday night special, I know a little, Gimme back my bullets, Whiskey Rock- a roller, The needle and the spoon, Gimme three steps, Call me the breeze. Αυτά με την μεγαλύτερη ανταπόκριση από την πλειοψηφία του κόσμου ήταν τα Simple man, Sweet home Alabama και φυσικά το κομμάτι με το οποίο έκλεισε το live και το οποίο δεν ήταν άλλο από το Free Bird, σε μια δεκάλεπτη απόδοση.
Ένα από τα μεγαλύτερα σχήματα του Νότιου rock (κατ' εμέ το πιο σπουδαίο του είδους) έπαιξε για τους οπαδούς του στην Αθήνα μετά από προσμονή χρόνων. Και, αλήθεια, σε κανένα άλλο live δεν έχω δει τόσες μηχανές μαζεμένες στο parking. Eνα όνειρο έγινε πραγματικότητα για πολύ κόσμο (ανάμεσα τους και ο υπογράφων) που δεν είχε την δυνατότητα να τους δει κάπου εκτός Ελλάδας όλα αυτά τα χρόνια. Ας ελπίσουμε στην επόμενη περιοδεία τους να ξαναέρθουν από τα μέρη μας. Μέχρι τότε οι αναμνήσεις από το γήπεδο του baseball θα μας συντροφεύουν για πάντα.
ΥΓ: Λόγω καθυστερημένης άφιξης στο χώρο δεν ήταν δυνατό να παρακολουθήσω τις δύο support δικές μας μπάντες, τους SOUNDTRUCK και POTERGEIST. Ακουσα ότι και οι δύο έκαναν καλές εμφανίσεις.
