«Οι μέρες του φωτός γεννήθηκαν ξαφνικά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι κι ήταν σαν να υπήρχαν από πάντα».
«Οι μέρες του φωτός» είναι αυτές που το ελληνικό τραγούδι περίμενε καιρό. Είναι πολύ απλά ένας λόγος για να ξαναμπείτε στα εναπομείναντα δισκάδικα.
Με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου, συνομίλησα με το Θέμη Καραμουρατίδη, που κι αυτή τη φορά έγραψε τη μουσική στα καινούργια τραγούδια της Νατάσσας Μποφίλιου με τους στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου.
Τι κομίζουν «Οι μέρες του φωτός» στην ελληνική δισκογραφία του 2012; Ποια είναι η «ταυτότητα» των τραγουδιών αυτών και σε τι διαφέρουν από τα τραγούδια σου στις δυο προηγούμενες δουλειές σου με τη Νατάσσα και το Γεράσιμο, το «Μέχρι το τέλος» και τα «Εισιτήρια διπλά»;
«Οι μέρες του φωτός» έχουν δυο μουσικές κατευθύνσεις, οι οποίες ήταν τόσο ξεκάθαρες από την αρχή, ώστε κρίναμε αναγκαίο να χωριστεί ο δίσκος σε δυο ενότητες. Το πρώτο μέρος είναι η δική μας οπτική του σύγχρονου και επίκαιρου, ήχος πιο ηλεκτρικός και τραγούδια πιο «δυτικά» στον τρόπο τους, ενώ το δεύτερο είναι το κλείσιμο του ματιού στο παρελθόν, στις μουσικές που μας μεγάλωσαν με ενορχηστρώσεις και μελωδίες πιο ελληνικές.
Ούτως ή άλλως τα τριάντα είναι η μεταβατική ηλικία που έχεις την ανάγκη να κοιτάς και στο παρελθόν και στο μέλλον με απόλυτη ισορροπία. Να αναπολείς και να ονειρεύεσαι. «Οι μέρες του φωτός» είναι ένας κύκλος 12 τραγουδιών που καθρεφτίζουν την αλήθεια των τριών μας, την εξέλιξη της φιλίας και της δημιουργικής μας σχέσης και τις ανησυχίες μας.
Σε ανησυχεί το ότι ο δίσκος, μετά από πολλές περιπέτειες, κυκλοφορεί τελικά σε μια εποχή που η δισκογραφία δεν είναι όπως την ξέραμε και που τα δισκάδικα κλείνουν το ένα μετά το άλλο; Εσείς, βέβαια, έχετε δώσει στα συγκεκριμένα τραγούδια και τη δυνατότητα ψηφιακής ακρόασης, μέσω γνωστής εφημερίδας.Έχουμε απόλυτη συνείδηση και αίσθηση της πραγματικότητας ευτυχώς. Πάντα είχαμε. Θυμάμαι ήταν στην παρουσίαση της πρώτης μου δισκογραφικής συμμετοχής, στον «Κήπο των ευχών» του Μάριου Φραγκούλη το 2005, όταν μου είχε πει ένας γνωστός δισκογραφικός παραγωγός «Είστε πολύ καλοί αλλά τι κρίμα που η δισκογραφία βάζει λουκέτο». Με αυτό το «λουκέτο» στο μυαλό ξεκινήσαμε να δισκογραφούμε χωρίς προσδοκίες για πωλήσεις, χρήματα και λαϊκή επιτυχία. Κύριο μέλημά μας είναι το να καταθέτουμε δουλειές που νιώθουμε οι τρεις μας ως άρτιες καλλιτεχνικά.
Όσον αφορά την δυνατότητα ψηφιακής ακρόασης ολόκληρου του δίσκου, θεωρώ ότι αποτελεί ένα σύνδεσμο της δισκογραφίας με τους σύγχρονους τρόπους επικοινωνίας της μουσικής (που ναυαρχίδα τους είναι σαφώς το διαδίκτυο, το you tube και οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης) και «φρεσκάρει» τη σχέση του ακροατή με τον δίσκο ως ολοκληρωμένο έργο, γεγονός που πιστεύω ότι τον φέρνει πιο κοντά στο να τον αγοράσει.
Έχεις γράψει τη μουσική στα τραγούδια τριών προσωπικών δίσκων της Νατάσσας Μποφίλιου, μαζί με τα «Τρία μυστικά» κι όλα αυτά τα χρόνια συμμετέχεις ενεργά και στα live της. Πώς, λοιπόν, βιώνεις το φαινόμενο Μποφίλιου;
Η Νατάσσα είναι μια σπουδαία τραγουδίστρια και ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Φέτος διανύουμε την 5η χρονιά που συνεργαζόμαστε σε συναυλιακό και δισκογραφικό επίπεδο και δεν έχω σταματήσει να θαυμάζω το ταλέντο της και την προσωπικότητά της. Ο σεβασμός που τρέφει για την ιδεολογία της, η εντιμότητά της, το ψυχικό της βάθος, η ουσιαστική της καλοσύνη και ο ανεξέλεγκτος παρορμητισμός της, που την καθιστά αναγκαστικά απόλυτα ειλικρινή, είναι θεωρώ τα χαρακτηριστικά που την κάνουν αγαπητή και έχουν δημιουργήσει ένα κοινό που... την παίρνει προσωπικά τη σχέση του μαζί της.
Αν είναι υπερβολική και πληθωρική; Σαφώς. Αλλά είναι το φυσικό της. Η αλήθεια της. Και ο πιο άδικος και λαθεμένος χαρακτηρισμός που έχω ακούσει για την Νατάσσα είναι το «δήθεν» και «στημένη». Είναι γυναίκα άλλης εποχής με βαθιά ριζωμένες αρχές και καλλιτεχνικές αξίες.
Εκτός από τη συνεργασία σου με τη Νατάσσα Μποφίλιου και το Γεράσιμο Ευαγγελάτο, έχεις κάνει, ήδη, και κάποια πρώτα δικά σου βήματα καλλιτεχνικής αυτονόμησης τόσο με το «Έχω ένα σχέδιο» όσο και με μεμονωμένα τραγούδια σου για άλλες φωνές. Μετά τις «Μέρες του φωτός», νιώθεις ότι κλείνει ένας πρώτος κύκλος δημιουργίας με τα άλλα δύο παιδιά; Πόσο αναμενόμενο είναι πια να χωρίσουν οι δρόμοι σας; Το σκέφτεσαι, σε απασχολεί κάτι τέτοιο;Δεν μπορώ να προεξοφλήσω τίποτα γιατί πολύ απλά η συνεργασία μας δεν είναι κάτι που θεωρείται αυτονόητο. Προκύπτει κάθε φορά από τα τραγούδια και την φάση στην οποία βρισκόμαστε. Αν δεν υπάρξει λόγος καλλιτεχνικός να συνεχίσουμε μετά τις «Μέρες του φωτός» απλά δεν θα συνεχίσουμε. Έχουμε δουλέψει πολύ για να διεκδικήσουμε την καλλιτεχνική μας αξιοπρέπεια. Δεν θα κάνουμε κάτι που δεν μας εκφράζει απόλυτα και τους τρεις ψυχαναγκαστικά και μόνο για να πούμε ότι δεν χωρίζουμε. Αλλά ούτε και το αντίθετο. Δεν έχουμε την ανάγκη να ξεφύγουμε ο ένας από τον άλλο. Δεν είμαστε φυλακισμένοι στη συνεργασία μας ούτε και αυτιστικοί. Μάλιστα φέτος θα είναι μια χρονιά που και οι τρεις θα κάνουμε συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες.
Να σταθούμε Θέμη, προεκτείνοντας κατά κάποιο τρόπο την παραπάνω ερώτηση, στη συνεργασία σου με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στο νέο της δίσκο;Πρόκειται για έναν πολυσυμμετοχικό δίσκο της Ελευθερίας Αρβανιτάκη στον οποίο υπογράφω τη μουσική σε κάποια τραγούδια σε στίχους της Λήδας Ρουμάνη. Είμαι πολύ ευτυχισμένος για αυτήν τη συνεργασία πρώτον γιατί η Ελευθερία είναι μια από τις φωνές που αποτελούν τον λόγο που άρχισα να γράφω μουσική και η Λήδα μια απρόσμενη γνωριμία και σημαντική φίλη πια. Χαίρομαι σαν παιδάκι στο στο στούντιο και στην όλη διαδικασία επιλογής των τραγουδιών. Η Αρβανιτάκη είναι το ίδιο γοητευτική προσωπικότητα όσο και τραγουδίστρια. Είναι σοβαρή επαγγελματίας και ταυτόχρονα έχει καταφέρει μετά από τόσα χρόνια επιτυχίας να παραμένει καλλιτέχνης με αναζητήσεις και ανησυχίες. Αγαπώ όλα τα τραγούδια που έχουμε φτιάξει μαζί και τα αισθάνομαι ως τραγούδια με καθαρό σήμα που εμπεριέχουν το ύφος και των δυο μας.
Να μας πεις, κλείνοντας, ποιοι είναι εκείνοι οι συνθέτες -έλληνες και μη- που ορίζουν τη γεωγραφία του μουσικού σου αισθήματος κι αν ήθελες να είχες γράψει κάποιο τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Θα ήθελα να είχα γράψει το "βράδυ" της Λένας Πλάτωνος, το "όταν έρχονται τα σύννεφα" του Μάνου Χατζιδάκι, το "cornflake girl" της tori amos όλο το hounds of love της kate bush, το "νυν και αεί" του Ξαρχάκου, το "όλα τα πήρε το καλοκαίρι ' του Δημήτρη Παπαδημητρίου και το so in love του cole porter.
Ο Θέμης Καραμουρατίδης πρωτοβγήκε στο τραγούδι το 2004, μετά τη «Δεύτερη ακρόαση» της «Μικρής Άρκτου». Μέχρι τώρα έχει γράψει τη μουσική σε τρία προσωπικά άλμπουμ της Νατάσσας Μποφίλιου («Μέχρι το τέλος», «Εισιτήρια διπλά», «Οι μέρες του φωτός»), καθώς και στο ep «Τρία μυστικά».
Τραγούδια του έχουν ηχογραφήσει ο Μάριος Φραγκούλης, ο Δώρος Δημοσθένους, η Τάνια Τσανακλίδου, η Γιώτα Νέγκα, η Ρίτα Αντωνοπούλου, ενώ στις δισκογραφικές του αποσκευές υπάρχει και live cd «Έχω ένα σχέδιο».
Όλα αυτά τα χρόνια έχει γράψει μουσική και για θεατρικές παραστάσεις.
