Αν και χθες δεν ήμουν σε συναυλιακή φάση ώστε να (καταφέρω να) μπω στο κλίμα, μπορώ να το πω: οι Afghan Whigs στο Vox έδωσαν τα ρέστα τους. Ειδικά όσο περνούσε η ώρα και ζεσταίνονταν, έμοιαζαν σαν να θυμούνται τα παλιά. Σαν να βουτούν στο μεθυσμένο παρελθόν τους, τότε, στα 90's, τότε που η μουσική (στην Ελλάδα, σίγουρα) έμοιαζε πιο αγνή. Αυτό ήταν και το κύριο χαρακτηριστικό της χθεσινής βραδιάς. Ο μέσος όρος ηλικίας του κοινού. Ο μέσος όρος ηλικίας που ήταν (πολύ;) παραπάνω από τα τριάντα. Ένα κοινό δηλαδή, μία γενιά, περασμένης δεκαετίας. Πιτσιρικάδες, εικοσάρηδες εννοώ όχι έφηβους, δεν έβλεπες. Το καταλαβαίνω, σύμφωνοι, οι Afghan Whigs προέρχονται από μία άλλη φάση. Δεκτόν. Και μεσολάβησαν και πόσα χρόνια απραξίας. Αλλά και πάλι, δικαιολογείται αυτή η «απουσία»; Δεν ξέρω
Οι Afghan Whigs πάντως τη δουλειά τους. Έχουν και εξαιρετικούς δίσκους άλλωστε, το «Gentlemen» είναι από τα κορυφαία ροκ άλμπουμ, ever. Και ο Greg Dulli μου φάνηκε πιο... «καθαρός» από ποτέ. Που οι εποχές που έπαιζε στο Gagarin και πάνω στη βάση του μικροφώνου είχε ειδική υποδοχή για να βάζει το ποτό του; Περασμένες ιστορίες, διηγώντας τες να κλαις...
Μια και ανέφερα το Gagarin. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τους promoters (όπως την Detox χθες) που δεν κάνουν τις συναυλίες τους στους καθαρόαιμους ροκ χώρους και τρέχουν σε πίστες και σκυλάδικα της Ιεράς Οδού. Γιατί η χθεσινή συναυλία δεν πραγματοποιήθηκε στο Gagarin ή το Fuzz; Γιατί να γίνει στο Vox, σε μία πίστα που ζει από καλλιτέχνες όπως η Πέγκυ Ζήνα; Δεν λέω πως φταίει κάποιος συγκεκριμένα. Η Detox, το Gagarin, το Fuzz ή οποιοσδήποτε άλλος. Ας τα βρουν, όμως. Σε μία δύσκολη εποχή (και για τα live ακόμα περισσότερο), ας συνεννοηθούν. Η ισχύς εν τη ενώσει. Για δικό τους καλό και δικό μας...
Το Vox ήταν γεμάτο χθες. Και οι συνθήκες διεξαγωγής ήταν εξαιρετικές. Όπως και ο ήχος. Έτερον εκάτερον όμως. Οι Afghan Whigs πρέπει να έμειναν στη σκηνή για μιάμιση ώρα περίπου. Μην ξεχάσουμε και την ουσία. Έτσι;
