Λέει ο Στρατούλης -με κακή διατύπωση είναι η αλήθεια- ότι τα χρήματα των τραπεζιτών θα πρέπει να επενδύονται για την ανάπτυξη, βγαίνουν τα ΜΜΕ και λένε "ο ΣΥΡΙΖΑ θα δεσμεύσει τις καταθέσεις των πολιτών".
Βγαίνει ο Τσίπρας και λέει αυτολεξεί: "Ο κύριος Ολάντ ξέρει ότι δεν πρέπει να αθετήσει τις υποσχέσεις του, διαφορετικά θα γίνει Ολαντρέου και θα κινδυνεύει να έχει την εξέλιξη που είχαμε στην Ελλάδα". Και τα ΜΜΕ κραυγάζουν "γκάφα - ασέβεια - ο Τσίπρας έβρισε τον μοναδικό σύμμαχο της χώρας".
Είναι γνωστός ο ρόλος των ΜΜΕ στην Ελλάδα. Το πώς ανέβασαν και στήριξαν τον Σημίτη, το πώς ανέχθηκαν τον Καραμανλή και πώς του έδωσαν μια να πέσει μετά. Πάντα όμως υπήρχε μία έστω επίπλαστη ισορροπία, γιατί οι δύο πόλοι εξουσίας ήταν το Σύστημα με το οποίο τα ΜΜΕ έπρεπε να συνδιαλλαγούν. Τώρα που ο ένας πόλος κατέρρευσε και στη θέση του μπήκε ο αντισυστημικός ΣΥΡΙΖΑ, η ζυγαριά έγειρε. Και έγειρε ολόκληρη προς την πλευρά της ΝΔ.Καημένα ΜΜΕ. Το εκλεκτό τους κόμμα είναι πια εκτός παιχνιδιού και είναι αναγκασμένα να υποστηρίξουν με λύσσα τον παλιό τους εχθρό. Με λύσσα, απέναντι σε εκείνο που ξέρουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν (τουλάχιστον στην παρούσα φάση).
Άλλοτε "αντικειμενικοί" και "ήπιοι" δημοσιογράφοι μάχονται με μανία κατά του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχνώντας ότι αυτό το ρημάδι επάγγελμα έχει και μία ενδιάθετη πτυχή λειτουργήματος.Καρκίνωμα τα ΜΜΕ σε αυτή την προεκλογική περίοδο. Επαναλαμβάνουν το ψέμα χιλιάδες φορές, ελπίζοντας ότι θα το επιβάλουν. Βέβαια, άμα είσαι φαλακρός και όλοι γύρω σου σου λένε "τι υπέροχα μαλλιά που έχεις", θα αρχίσεις να το πιστεύεις. Εκεί επενδύει η προπαγάνδα. Στην επιρροή δια της επαναλήψεως, στην ελπίδα ότι θα πάνε στην κάλπη στρατιές τηλεθεατών και θα ψηφίσουν αυτό που είπε ο Πρετεντέρης χθες το βράδυ.
Πέρα από το δίλημμα Μνημόνιο ή όχι, σε αυτές τις εκλογές υπάρχει ένα ακόμη υφέρπον: ΜΜΕλληνες ή πολίτες;
