Του Μάριου Αποστόλου
Υπάρχει μια ακατέργαστη αλήθεια στον τρόπο που ο James Carter προσεγγίζει τη μουσική. Δεν είναι απλώς ένας βιρτουόζος του σαξοφώνου και των ξύλινων πνευστών, είναι ένας αλχημιστής των ήχων με τους οποίους μεγάλωσε μέσα στους θορύβους, τα ραδιοφωνικά ερεθίσματα (από τις εκπομπές του WDET μέχρι τα αρχεία του AACM) και τη ζωντανή μήτρα του Ντιτρόιτ.
Η πορεία του Carter είναι γεμάτη από στιγμές που όρισαν την εξέλιξη της σύγχρονης μουσικής. Από το κινηματογραφικό σύμπαν του Robert Altman και το Kansas City, όπου ενσάρκωσε τον Ben Webster πλάι σε μορφές όπως ο Joshua Redman και η Geri Allen, μέχρι τις αμέτρητες συνεργασίες του με τιτάνες της avant-garde και της jazz (Julius Hemphill, Frank Lowe, Mingus Big Band, Dee Dee Bridgewater), ο Carter αρνήθηκε ποτέ να μπει σε καλούπια. Είτε παίζει παραδοσιακή jazz είτε εξερευνά τις πιο σκοτεινές, ελεύθερες φόρμες του αυτοσχεδιασμού, ο ήχος του φέρει πάντα μια αίσθηση επειγούσης ανάγκης.
Στην Αθήνα, πλαισιωμένος από το Organ Trio του (Gerard Gibbs και Alex White), ο Carter θα επιχειρήσει κάτι τολμηρό: να συνομιλήσει με το πνεύμα του John Coltrane όχι κοιτάζοντας το παρελθόν με νοσταλγία, αλλά χρησιμοποιώντας το ως καύσιμο για το παρόν. Είναι η μουσική εκείνη που δεν γνωρίζει σύνορα, που γεννιέται από την ανάγκη για έκφραση και όχι από καριερίστικες φιλοδοξίες. Ένα live που υπόσχεται να ταράξει τα νερά της πόλης, θυμίζοντάς μας γιατί η jazz παραμένει μια από τις πιο επικίνδυνες και ζωντανές τέχνες στον πλανήτη.
Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, αυτός ο ασυμβίβαστος καλλιτέχνης καταφθάνει στο Gazarte Main Stage για να παρουσιάσει το project “Trane: A Centennial Supreme”.
