Του Παναγιώτη Μπακαδήμα
Η Αργεντινή συνεχίζει να γράφει ιστορία και ο Λιονέλ Μέσι εξακολουθεί να αποτελεί τον άνθρωπο που αλλάζει τη μοίρα των αγώνων. Σε έναν ημιτελικό που τα είχε όλα, η «Αλμπισελέστε» ανέτρεψε το εις βάρος της σκορ απέναντι στην Αγγλία και προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όπου θα αντιμετωπίσει την πρωταθλήτρια Ευρώπης, Ισπανία.
Οι Άγγλοι μπήκαν καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο και κατάφεραν να πάρουν προβάδισμα με τον Γκόρντον, δίνοντας την εντύπωση πως είχαν βρει τον δρόμο προς τον τελικό. Ωστόσο, αντί να εκμεταλλευτούν το ψυχολογικό τους πλεονέκτημα, επέλεξαν να οπισθοχωρήσουν, παραχωρώντας μέτρα στους Αργεντίνους.
Τότε, ο Μέσι πήρε για ακόμα μια φορά την ομάδα στις πλάτες του και έδειξε γιατί θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Ο «pulga» στα 39 του, παρέδωσε ακόμη μία παράσταση υψηλής κλάσης. Με δύο ασίστ, πρώτα στον Έντσο Φερνάντες και στη συνέχεια στον Λαουτάρο Μαρτίνες, οδήγησε την ομάδα του σε μία σπουδαία ανατροπή, επιβεβαιώνοντας ότι η ηλικία αποτελεί απλώς έναν αριθμό όταν το ταλέντο συναντά την ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα.
Ο αρχηγός της Αργεντινής διανύει ίσως το κορυφαίο Παγκόσμιο Κύπελλο της μυθικής καριέρας του. Με 8 γκολ και 4 ασίστ, συμμετέχει σε 12 τέρματα της «Αλμπισελέστε», αποτελώντας τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη των Αργεντίνων. Κάθε του επαφή με την μπάλα μοιάζει να κουβαλά το βάρος ενός ολόκληρου έθνους και κάθε εμφάνισή του στο φετινό τουρνουά αποτελεί μια ακόμη υπενθύμιση της ποδοσφαιρικής του μεγαλοφυΐας.
Πλέον, η Αργεντινή βρίσκεται μπροστά σε μια πρόκληση που ξεπερνά τα όρια μιας απλής κατάκτησης. Αν καταφέρει να λυγίσει την Ισπανία στον τελικό, θα γίνει μόλις η τρίτη χώρα που κατακτά δύο συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα, μετά την Ιταλία το 1934 και το 1938 και τη θρυλική Βραζιλία του Πελέ το 1958 και το 1962.
Τα βλέμματα όλου του ποδοσφαιρικού κόσμου θα είναι στραμμένα στον Λιονέλ Μέσι και την Αργεντινή. Απέναντι στην πανίσχυρη Ισπανία, η «Αλμπισελέστε» δεν θα διεκδικήσει απλώς ένα ακόμη τρόπαιο, αλλά μια θέση στην αιωνιότητα.
