Προσπάθησε να το... μαζέψει ο Αργύρης Μπακιρτζής την προηγούμενη εβδομάδα στο Παλλάς αλλά δεν τα κατάφερε. Πάλι την ξεχείλωσε τη συναυλία του, που έφτασε να τελειώσει λίγο πριν από τη 1 το πρωί. Τρίωρη διάρκεια και βάλε, στις θέσεις του Παλλάς, που είναι άνετες μεν, αλλά... πόσο να αντέξεις κολλημένος σε ένα κάθισμα;
Το συνηθίζουν όμως εσχάτως οι Χειμερινοί Κολυμβητές στις εμφανίσεις τους. Το τραβούν όσο πάει. Αν και στο Παλλάς τα πράγματα ήταν πιο... στρωτά (για τα δεδομένα τους). Μέχρι και set list είχαν φτιάξει -γεγονός πρωτοφανές-, άσχετα αν το καταστρατήγησαν από το πρώτο κιόλας κομμάτι. Δεν έχω ξαναδεί συγκρότημα να αρχίζει με άλλο τραγούδι από το προγραμματισμένο, και μάλιστα χωρίς να το έχει προβάρει καν. Κατά τα άλλα, ο Μπακιρτζής άντεξε 14 τραγούδια στη σειρά χωρίς να διηγηθεί ενδιαμέσως κάποια ιστορία. Ρεκόρ, νομίζω. Είχε και πολλούς καλεσμένους. Φοίβος Δεληβοριάς, Τζίμης Πανούσης, Ολια Λαζαρίδου, Γιάννης Ζουγανέλης, Λουκιανός Κηλαηδόνης κ.ά. συν τη χορωδία Γλυκών Νερών.
Ωστόσο, διατηρώ ακόμα τις επιφυλάξεις μου για την πραγματοποίηση τέτοιου είδους συναυλιών (λαϊκότροπες, είναι δόκιμος ο όρος;) στο Παλλάς. Εκτός κι αν το δούμε από μια πιο φολκλορική σκοπιά, οπότε ok. Τι νόημα έχει να ακούς τη Μυροβόλο ή την Αρζεντίνα χωρίς να μπορείς να πιεις ένα ποτήρι κρασί; Χωρίς να αστειεύεσαι με την παρέα σου; Σε γλέντι πας, όχι σε κινηματογράφο να δεις την καινούργια ταινία του Κλιντ Ινσγουντ για τη ζωή μετά θάνατον. Προσπάθησε πάντως ο Μπακιρτζής με τα έξυπνα αστεία του να φτιάξει ατμόσφαιρα μπροστά σε ένα κοινό διαφορετικό από το συνηθισμένο του συγκροτήματος. Δεν το θεωρώ αρνητικό, από τη στιγμή μάλιστα που δεν υπήρξαν και διαρροές. Γιατί όντως όσοι δεν γνωρίζουν τους Κολυμβητές, φρικάρουν. Το γκρουπ που ηχεί απολαυστικό σε εμάς, τους φίλους του, πρέπει να φαίνεται έως και γκρουπ-παρωδία στους εκτός. Εχετε δει πολλά συγκροτήματα να περιμένουν να γυρίσει από την τουαλέτα κάποιο μέλος τους για να συνεχίσουν το live;
Eλευθεροτυπία 16/01/11
