Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Και μέσα σε αυτά τα χρόνια άλλαξε ο κόσμος. Δεν είναι μόνο που ο Βασίλης έφυγε πρόωρα. Είναι και που λείπει η ματιά του από όλα αυτά που έχουν συμβεί. Μας λείπει πάντα, συχνά δε απελπιστικά. Όμως θα είναι εδώ μέχρι να φύγει από τον κόσμο και ο τελευταίος από μας που τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και στηρίχθηκαν πάνω του. Ναι, τώρα μπορώ να πω ότι δεν μου έρχεται αυθορμήτως να του τηλεφωνήσω. Μπορεί να μην το δέχομαι, αλλά το συνήθισα. Αλλά δεν ξεπερνιέται. Είναι μία μόνιμη άρνηση. Ας είναι. Και επειδή καμιά φορά πιστεύω ότι με βλέπει, υποστηρίζω τον Ολυμπιακό στα διεθνή παιχνίδια του γιατί αισθάνομαι ότι εκπροσωπώ τον κουμπάρο μου.
Μας λείπει πάντα, συχνά δε απελπιστικά

Του Κώστα Γιαννακίδη
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Γιουροβίζιον σε απ’ ευθείας μετάδοση από την ΕΡΤάρα
«Fight Club»: Το ραδιοφωνικό «project mayhem» που σαρώνει στη βραδινή ζώνη
Παραπολιτικά Σαββάτου VS Παραπολιτικά Δευτέρας
Η αθλητική στήλη του e-tetRadio: Τριάρα τίτλου για ΑΕΚ, έμεινε ζωντανός στη Λεωφόρο ο Ολυμπιακός
Με πορτρέτα του Γρηγορόπουλου και του Φύσσα οι οπαδοί της Ράγιο Βαγιεκάνο στη Νέα Φιλαδέλφεια
«Ένας πανικός, που συμβαίνει σε όλα τα Μέσα εδώ στην Ελλάδα», όπως λέει ο Χρήστος Μιχαηλίδης στο Πρώτο Πρόγραμμα