Θεωρείς ότι η ποιότητα έχει χαθεί για πάντα από το ραδιόφωνο;
Όχι. Είναι πολύ ακραία μια τέτοια θέση – άσε που είναι και μεγάλη συζήτηση τι θα πει «ποιότητα». Θα μπορούσες να βάλεις όλη την Ενάτη του Μπετόβεν με μια εκφώνηση και μια αποφώνηση και να θεωρείς ότι έκανες «ποιοτική εκπομπή». Αλλά δεν είναι έτσι. Η «ποιότητα» της εκπομπής εξαρτάται, νομίζω, από το ήθος και την ποιότητα του παραγωγού της. Και πάντα υπάρχουν μια χαρά άνθρωποι, στις περισσότερες συχνότητες.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν σήμερα οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί;Λένε σαχλαμάρες και μιλάνε πολύ πάνω στα τραγούδια και νομίζουν ότι έτσι είναι χαριτωμένοι και ευχάριστοι. Εμένα τουλάχιστον αυτοί με ενοχλούν περισσότερο απ΄ όλους και τους βαριέμαι: Οι χαζοχαρούμενοι.
Ποιο, αντίστοιχα, το λάθος των διευθυντών προγράμματος;
Δεν ξέρω τι δουλειά κάνει ένας Διευθυντής προγράμματος. Νομίζω, όμως, ότι αν έχει κάποια δουλειά να κάνει, είναι να διαλέξει καλούς παραγωγούς και να τους αφήσει να κάνουν τη δουλειά τους. Όσοι πολυανακατεύονται με το ίδιο το πρόγραμμα, τα κάνουν θάλασσα.
Υπάρχει, αναντίρρητα, κάποιο θετικό στοιχείο στην μπάντα των FM;
Κυρίως θετικά στοιχεία. Είναι μεγάλη και φαρδιά η μπάντα και η επιλογή, ανά πάσαν στιγμήν, στα δάχτυλά μας. Δεν σ΄ αρέσει κάτι ή κάποιος ή τα τραγούδια ή οι μουσικές; Ένα άγγιγμα στο κουμπάκι και έφυγες. Κάπου θα βρεις κάτι κοντινό στα γούστα σου.
Αν το ραδιόφωνο ήταν στίχος, ποιος θα ήταν αυτός;
Το ραδιόφωνο μεταδίδει τραγούδια (μεταξύ άλλων) άρα δεν θα μπορούσε να ήταν στίχος. Είναι όλοι οι στίχοι, ανάλογα με τα γούστα του παραγωγού ή τα συμφέροντα του σταθμού και τις συμφωνίες του με τις εταιρείες ή τους τραγουδιστές ή δεν ξέρω ποιον άλλον. Το ραδιόφωνο είναι όλοι οι στίχοι. Παρ’ όλ’ αυτά, η Λίνα Νικολακοπούλου «έγραψε» σημειώνοντας με σαφήνεια ότι «άλλο ένα-ένα-τέσσερα κι άλλο εννιά κι ογδόντα τέσσερα». Μην τα μπερδεύουμε, δηλαδή!
